Η άτακτη ρευστοποίηση της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς έχει τη σφραγίδα της αποτυχίας. Το ΠΑΣΟΚ έπαιξε μόνο του μπάλα επί τρία χρόνια σε ανοιχτό γήπεδο και απέτυχε να στήσει ακόμη και τα γκολπόστ: Να ορίσει στρατηγικό στόχο, να οριοθετήσει το κοινό στο οποίο απευθύνεται, να χτίσει συμμαχίες και να δει πέρα από τις γραμμές της μικροπολιτικής.
Έκανε μακροβούτι στις δόξες του παρελθόντος, έθεσε ως στόχο την… πρωτιά με μία ψήφο διαφορά και έφθασε να προσγειώνεται τριτο-τέταρτο στις δημοσκοπήσεις. Και να εγκλωβίζεται στο δίλημμα που βολεύει όλους τους άλλους εκτός από το ίδιο το ΠΑΣΟΚ: Συνεργασία με τη Ν.Δ. ή συνεργασία με την ΕΛ.Α.Σ. το, κατά Διαμαντοπούλου, «Κόμμα Τσίπρα και φίλοι».
Ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε σχεδόν αλώβητος το τραύμα του μνημονίου και απέτυχε στην πιο κρίσιμη καμπή: Την ώρα της ενηλικίωσης και της χειραφέτησης. Τόσο στην περίοδο της Αντιπολίτευσης με Τσίπρα, όσο και στη μετά Τσίπρα εποχή. Αντί της γείωσης με την κοινωνία, επέλεξε τον ελιτισμό των «αριστερόμετρων». Και αντί της πρότασης για μια σύγχρονη Αριστερά προτίμησε να ψηλαφεί, με εμμονή και αυταρέσκεια, τις πληγές του 2015. Το δε «νέο κύμα», υπέρ του οποίου παραμέρισε ο Τσίπρας, παρέδωσε ψυχή και πνεύμα στην πρώτη φωτοβολίδα, που έτυχε να λέγεται Στέφανος Κασσελάκης.
Παρ’ όλα αυτά η εγχώρια Αριστερά και η Κεντροαριστερά μπορεί να έχουν μια ακόμη ευκαιρία. Τους τη δίνει το πολιτικό και κοινωνικό κενό, η αταλάντευτη προσήλωση της Ν.Δ. στην κοινωνία του ενός τρίτου και το συντριπτικά πλειοψηφικό αίτημα της πολιτικής αλλαγής.
Δεν θα προλάβει όμως ούτε καν να τη δοκιμάσει εάν το, όποιο, εγχείρημα της ανασύνθεσής της εξαντληθεί σε πλειοδοσία βουλευτικών εδρών. Και, κυρίως, εάν οι δύο εναπομείναντες, έστω και τραυματισμένοι, βασικοί πόλοι της, το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα, φάνε τις σάρκες τους μεταξύ τους…
Naftemporiki
«The New Daily Mail»
Newsroom
