Μετά τις αναταράξεις των τελευταίων μηνών, με τους δασμούς και την απειλή αμερικανικής κατάκτησης της Γροιλανδίας, ο επικεφαλής του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε τα λόγια που όλοι στην αίθουσα ήθελαν να ακούσουν: «Το πεπρωμένο μας θα είναι πάντοτε αλληλένδετο με το δικό σας στην Ευρώπη… Το τέλος της διατλαντικής εποχής», συνέχισε, «Δεν είναι ούτε ο στόχος μας ούτε η επιθυμία μας… Θα είμαστε πάντοτε παιδί της Ευρώπης», είπε ο Ρούμπιο, τονίζοντας «τον ευρωπαϊκό πολιτισμό που τόσο θαυμάζει, μια ήπειρο που χάρισε στον κόσμο τον Σαίξπηρ, τον Μότσαρτ και τους …Rolling Stones», προκαλώντας συγκρατημένα, γέλια. Μίλησε για μια πνευματική και πολιτιστική σύνδεση, για τη χριστιανική κληρονομιά, τις κοινές θυσίες και για την ελευθερία ως μια ιδέα που ξεκίνησε στην Ευρώπη και άλλαξε τον κόσμο. «Υπερασπιζόμαστε τον μεγάλο μας πολιτισμό», είπε ο Ρούμπιο και πρόσθεσε: «Ο στόχος είναι ένας νέος Δυτικός αιώνας». Ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών άφησε όμως για το τέλος και μια αιχμή: «Εμείς στις ΗΠΑ δεν έχουμε κανέναν σκοπό να είμαστε ευγενικοί και τακτικοί διαχειριστές της ελεγχόμενης παρακμής της Δύσης».
Η πρόθεση του Ρούμπιο ήταν προφανώς να συμβάλει στη μείωση των εντάσεων. Το γεγονός ότι δεν αναφέρθηκε συγκεκριμένα στα τρέχοντα σημεία διαφωνίας δεν σημαίνει ότι έχουν επιλυθεί. Από την αμερικανική οπτική γωνία, προφανώς δεν έχουν. Αναμφίβολα, η ομιλία του Ρούμπιο είχε πολύ λιγότερο σκληρό τόνο από αυτήν του Αμερικανού Αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς πριν από έναν χρόνο, που είχε επιπλήξει τους Ευρωπαίους, από το ίδιο βήμα. Αλλά το περιεχόμενό της δεν ήταν σε καμία περίπτωση πιο μετριοπαθές.
Όσο και αν ο Ρούμπιο θεωρείται στην Ευρώπη ως ο άνθρωπος στην Κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ με τον οποίο μπορεί κανείς να συνεργαστεί λογικά, αυτό δεν αλλάζει τίποτα: Ο Μάρκο Ρούμπιο εκπροσωπεί την εξωτερική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ. Πίσω από το συμφιλιωτικό του ύφος, ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών τάχθηκε υπέρ της «αναζωογόνηση της Συμμαχίας» με την Ευρώπη, αλλά με όρους που θα αποφασίσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Η Συμμαχία ανάμεσα στις δύο ακτές του Ατλαντικού, αν θα επιβιώσει, θα είναι υπό τους όρους του Ντόναλντ Τραμπ και με αξίες που απέχουν πολύ από εκείνες που έχουν ορίσει τη διατλαντική σχέση. Μια αξιοσημείωτη πτυχή της ομιλίας του Ρούμπιο ήταν η επίθεση που έκανε σε διεθνείς Θεσμούς. Είπε ότι σήμερα δεν πρέπει να κρύβεται κανείς πίσω από «αφηρημένες ρήτρες του διεθνούς Δικαίου».
Η «ασήμαντη» Ευρώπη
Και η Ευρώπη; Πρέπει να επιστρατεύσει τη δύναμη και τη θέληση να επιβληθεί, προκειμένου να γίνει αποδεκτή από τις ΗΠΑ ως ισότιμος Σύμμαχος, τόσο στρατιωτικά όσο και πολιτικά. Στην αριθμητική ισχύος των αντίπαλων υπερδυνάμεων, η Ευρώπη έχει πρακτικά γλιστρήσει σε μια κατάσταση ασημαντότητας. Οι ΗΠΑ έχουν διαφορετικά γεωπολιτικά συμφέροντα από την Ευρώπη. Για την Ουάσινγκτον, είμαστε πελάτης όπλων και φυσικού αερίου.
Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ήταν αυτός που ανέλαβε άλλωστε την πρωτοβουλία να διαπραγματευτεί τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, επειδή οι Ευρωπαίοι ούτε πρόθυμοι, ούτε ικανοί είναι να αναπτύξουν τη δική τους διπλωματική πρωτοβουλία. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες, διασπασμένοι με βάση τα ξεχωριστά εθνικά συμφέροντα, δεν έχουν ακόμη προσαρμοστεί επαρκώς στη νέα παγκόσμια τάξη των αντίπαλων υπερδυνάμεων, των ΗΠΑ και της Κίνας. Το διεθνές Σύστημα που εγκαθίδρυσαν οι ΗΠΑ μετά το 1945 βρίσκεται υπό πίεση. Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει δηλώσει ρητά ότι «δεν χρειάζεται το διεθνές Δίκαιο» και αντ’ αυτού «βασίζεται στη δική του κρίση». Μια τέτοια πορεία όμως θα αποτελούσε επικίνδυνη οπισθοδρόμηση και θα προωθούσε την αυθαίρετη εξουσία στις διεθνείς σχέσεις.
naftemporiki.gr
Σχετικό Θέμα:
«The New Daily Mail»
Newsroom
