Μια ωραία ατμόσφαιρα

Ο ένας, ο Παναγόπουλος, κατηγορείται για ξέπλυμα μαύρου χρήματος, αλλά δεν παραιτείται από τη θέση του Προέδρου της ΓΣΕΕ. Μάλιστα, δηλώνει εκλεγμένος και στέλνει μήνυμα ενόψει του Συνεδρίου της Συνομοσπονδίας τον Απρίλιο ότι θα διεκδικήσει μέχρις εσχάτων την επανεκλογή του. Ο άλλος, ο Φωτόπουλος, από τη θέση του Γ.Γ. της ΓΣΕΕ, ζητάει την παραίτηση του Προέδρου για να προστατεύσει τον θεσμό. Ταυτόχρονα, δηλώνει ότι ο ίδιος δεν παραιτήθηκε όταν κατηγορήθηκε ως Πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ, επειδή εκτιμά ότι η περίπτωσή του σχετιζόταν με την ιδιωτικοποίηση της Εταιρίας ενέργειας. Παράλληλα εξαπολύει ολομέτωπη επίθεση στον Παναγόπουλο, τονίζοντας μεταξύ άλλων ότι δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Ο τρίτος της «παρέας», το ΠΑΜΕ, κάνει λόγο για «αποκρουστική εικόνα», για «συνδικαλιστική μαφία» και για «εργατοπατέρες που λειτουργούν ως το μακρύ χέρι της Κυβέρνησης και της εργοδοσίας».

Αλήθεια, με τέτοιες… φιλοφρονήσεις εκατέρωθεν, θα μεταβεί η ΓΣΕΕ στο Συνέδριο του Απριλίου για να εκλέξει νέο προεδρείο; Προφανώς και δεν πρόκειται να δικάσουμε τον Παναγόπουλο εμείς. Το τεκμήριο αθωότητας είναι αδιαπραγμάτευτο. Όμως, οι βαριές κουβέντες που ειπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες από όλες σχεδόν τις πλευρές, δείχνουν ότι η ΓΣΕΕ βιώνει ξανά πολύ βαθιά κρίση, ανάλογη με εκείνη που αντιμετώπισε την περίοδο των Μνημονίων.

Είναι απορίας άξιο πώς περιμένουν στη Συνομοσπονδία να λειτουργήσει η Κοινωνική Συμφωνία, που έγινε Νόμος του Κράτους. Πώς, δηλαδή, θα βρεθεί έστω και ένα Πρωτοβάθμιο Σωματείο, που μπροστά στο αδιέξοδο με την εργοδοσία στις διαπραγματεύσεις, θα ζητήσει τη στήριξη της Συνομοσπονδίας για να υπογραφεί νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Μοιάζει σαν να υποθηκεύτηκε το μέλλον της Κοινωνικής Συμφωνίας, από την 1η ημέρας εφαρμογής της… Επίσης, είναι να απορεί κανείς, με ποιο πολιτικό αισθητήριο το Υπουργείο Εργασίας επέμεινε να προωθήσει  την ψήφιση του σχετικού σχεδίου νόμου. Η φράση ''bad timing'' ταιριάζει γάντι σε αυτό που συνέβη στην Σταδίου 29 και ας έκανε πως δεν το κατάλαβε.

Εμείς, απλώς να θυμίσουμε ότι η ΓΣΕΕ έχει πρόσφατο πολύ δυσάρεστο παρελθόν σε σχέση με Συνέδρια στα οποία είχε ανάψει το φιτίλι του πολέμου. Ποιος ξεχνάει τις εικόνες ντροπής στα Συνέδρια της Καλαμάτας και της Ρόδου το 2019, με τα άγρια επεισόδια που έλαβαν χώρα ανάμεσα σε Συνέδρους; Ποιος δεν θυμάται ότι για να προκύψει τότε νέα Διοίκηση στη ΓΣΕΕ, χρειάστηκε νέο Συνέδριο στο Καβούρι το 2020, με την παρουσία δυνάμεων των ΜΑΤ να περιφρουρούν την ομαλή διεξαγωγή του;

Προφανώς και όλο αυτό το σκηνικό «πολέμου» που έχει στηθεί δεν τιμά την Ιστορία και τον ρόλο που έχει η Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος. Δεν χρειάζεται να τονίσουμε πως οι εργαζόμενοι, αν έχουν γυρίσει την πλάτη στη ΓΣΕΕ, με όσα έχουν συμβεί στο παρελθόν, τώρα θα απομακρυνθούν ακόμα περισσότερο. Ας αναλογιστούν οι πρωτεργάτες αυτής της κατάντιας ποιους εξυπηρετεί μια τέτοια ζοφερή κατάσταση. Και ας αναλάβουν τις ευθύνες τους.

naftemporiki.gr

«The New Daily Mail» 

Newsroom