Αν και η είδηση για τον διπλασιασμό των περικοπών στις θέσεις εργασίας δεν έχει ακόμη επιβεβαιωθεί επισήμως, δεν υπάρχει φυσικά καπνός χωρίς φωτιά. Ο επικεφαλής του Ομίλου, Όλιβερ Μπλούμε έχει επανειλημμένα δηλώσει τους τελευταίους μήνες ότι το υπάρχον επιχειρηματικό μοντέλο της VW δεν είναι πλέον βιώσιμο. Υποτίθεται ότι πρόκειται για ένα έργο «αναζωογόνησης» του Ομίλου Volkswagen. Αντίθετα, αποδεικνύεται ότι είναι ένα σχέδιο γεμάτο αίμα και δάκρυα, στην σχεδόν 90χρονη ιστορία της εμβληματικής γερμανικής μάρκας. Είναι το χειρότερο σχέδιο απολύσεων στην ιστορία παρουσιάστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο, τερματίζοντας έτσι μια εποχή. Αυτό είναι το μέλλον του πρώην «λαϊκού αυτοκινήτου», που κάποτε ήταν ικανό να κατακτήσει την ηγετική θέση στην αγορά. Τα Συνδικάτα κάνουν λόγο για «ανεύθυνη απειλή» ενώ η Ακροδεξιά AfD τρίβει τα χέρια της, έτοιμη να εκμεταλλευτεί την υπόθεση.
Και όταν η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία της Ευρώπης βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση, αυτό σημαίνει ότι γινόμαστε μάρτυρες της αρχής του τέλους ενός κλάδου που αποτελούσε το «κόσμημα» στην Βιομηχανία της Γηραιάς Ηπείρου. Στην πραγματικότητα, οι ηγέτες της Γερμανίας εδώ και καιρό δεν επικεντρώνονται στην τύχη της αυτοκινητοβιομηχανίας αλλά στην Αμυντική Βιομηχανία, μια νέα πηγή εθνικής υπερηφάνειας, παρόλο που δεν είναι σε θέση να αντικαταστήσει τις θέσεις εργασίας που χάθηκαν στα πολιτικά εργοστάσια.
Την ίδια ώρα βέβαια οι Κινέζοι έχουν προ πολλού «προσγειωθεί» στην Ευρώπη επωφελούμενοι από την οικονομική αυτοκτονία των πρώην ανταγωνιστών τους στον τομέα του αυτοκινήτου. Το μερίδιο αγοράς ηλεκτρικών αυτοκινήτων στην Ευρώπη αυξήθηκε κατά 30% τους πρώτους πέντε μήνες του έτους, αλλά κυριαρχείται από κινεζικούς Ομίλους. Εάν αυτή η τάση, όπως φαίνεται, συνεχιστεί, η δυνητική αγορά της Volkswagen και των υπόλοιπων ευρωπαϊκών αυτοκινητοβιομηχανιών θα μειώνεται κάθε χρόνο.
Η ευθύνη των Βρυξελλών
Δυστυχώς, την ευθύνη για αυτή την εξέλιξη έχει η γραφειοκρατία των Βρυξελλών που ανάγκασε αυτόν τον τομέα να μεταβεί εσπευσμένα σε ηλεκτροκινητήρες χωρίς να λάβει υπόψη την ιστορική εμπειρία της ευρωπαϊκής Βιομηχανίας ή τι συνέβαινε στην Κίνα και κυρίως την αδυναμία της Ευρώπης να παράγει μπαταρίες για τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Η αναγκαστική επιβολή μιας μετάβασης σε μια νέα τεχνολογία σήμαινε ότι όλα όσα είχαν γίνει πριν στην τεχνολογία του αυτοκινήτου, ήταν ξεπερασμένα.
Οι Βρυξέλλες έχουν παραιτηθεί από την ευρωπαϊκή ηγετική θέση στους κινητήρες ντίζελ και μικρού κυβισμού, επιλέγοντας να μπλοκάρουν την αρχή της «τεχνολογικής ουδετερότητας». Έτσι, η Ευρώπη επέβαλε την εξάλειψη κάθε ηπειρωτικής τεχνογνωσίας και τεχνολογίας στους κινητήρες, ενώ την ίδια ώρα η Κίνα επένδυσε σε ηλεκτρικά αυτοκίνητα με κρατικές επιδοτήσεις. Οι εκκλήσεις για ρεαλισμό που έκανε ο τομέας της αυτοκινητοβιομηχανίας στην Ευρώπη για τουλάχιστον μια δεκαετία, δεν απέδωσαν καρπούς. Οι εκκλήσεις αυτές έγιναν αντιληπτές από τη γραφειοκρατία των Βρυξελλών ως δήθεν «αδιαφορία για τα πράσινα συμφέροντα».
Σήμερα, αντιμέτωπη με την εισβολή των κινεζικών ηλεκτρικών αυτοκινήτων, η Ευρώπη δεν μπορεί καν να κλείσει την πόρτα του αχυρώνα αφού άφησε το άλογο να δραπετεύσει. Πράγματι, σε αντίθεση με την Αμερική του Τραμπ, η Ευρώπη φαίνεται να έχει αποδεχτεί την κατάρρευση της ηπειρωτικής Βιομηχανίας της, επιλέγοντας να μην απαντήσει με μια αρκετά επιθετική εμπορική και δασμολογική πολιτική. Ο δρόμος προς την άβυσσο έχει, επομένως, χαραχθεί και οι αποφάσεις της Volkswagen τον επιβεβαιώνουν. Η επαπειλούμενη κατάρρευση του κατ’ εξοχήν βιομηχανικού τομέα της Ευρώπης θα μείνει στην ιστορία ως αποτέλεσμα μιας ιδεολογικής βιομηχανικής πολιτικής και μιας γραφειοκρατίας που ανακοινώνει στόχους και καίει γέφυρες χωρίς να κατανοεί πλήρως την πορεία της οικονομίας
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
