Η Δύση των αποτυχιών ζητά ενότητα

«Βασιλική φιλοξενία» επεφύλαξε ο Γάλλος Πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν στον Αμερικανό ομόλογό του, Ντόναλντ Τραμπ στη Σύνοδο Κορυφής του G7 στην υπέροχη λουτρόπολη Εβιάν-λε-Μπαιν και το θρυλικό Οτέλ Ρουαγιάλ, τη βασιλική κατοικία που βρίσκεται ανάμεσα στις Άλπεις και τη λίμνη της Γενεύης. Επιπλέον, γνωρίζοντας την αγάπη του Τραμπ για την πολυτέλεια, ο Μακρόν τον προσκάλεσε αύριο σε δείπνο στο Παλάτι των Βερσαλλιών. Έναν φόρο τιμής της Γαλλίας στην 250ή επέτειο της Αμερικανικής Ανεξαρτησίας, στο Παλάτι που θεωρείται «ιερός τόπος της Γαλλο-αμερικανικής φιλίας», επειδή εκεί επικυρώθηκε από τον Βενιαμίν Φραγκλίνο και τον Βασιλιά Λουδοβίκο ΙΣΤ  η Συνθήκη Συμμαχίας, εξασφαλίζοντας στους Αμερικανούς επαναστάτες οικονομική και στρατιωτική υποστήριξη για τον αγώνα τους για την ανεξαρτησία, ενάντια στην Αγγλική κατοχή.

Για την ιστορία, ο Βενιαμίν Φραγκλίνος εμφανίστηκε στις Βερσαλλίες χωρίς περούκα και ξίφος, φορώντας ένα απλό καφέ κοστούμι, σε έντονη αντίθεση με το πρωτόκολλο της γαλλικής αυλής. Σήμερα, 250 χρόνια μετά τον Βενιαμίν Φραγκλίνο, ο Πρόεδρος Τραμπ θέλει να γιορτάσει πλήρης τιμών στη Σύνοδο των επτά ισχυρότερων οικονομιών της Δύσης, τη  συμφωνία κατάπαυσης των εχθροπραξιών με το Ιράν. Μια Συμφωνία για το τέλος ενός πολέμου, που βέβαια ξεκίνησαν οι ΗΠΑ, υπό την πίεση του Ισραήλ, χωρίς καν να συμβουλευτούν τους Ευρωπαίους Συμμάχους τους.

Προσωρινή λύση

Αναμφίβολα, η Συμφωνία πρέπει να εορταστεί επειδή τερματίζει μία σύγκρουση που έχει κοστίσει τη ζωή σε χιλιάδες ανθρώπους, έχει προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές σε έξι χώρες και έσπρωξε  τον κόσμο στο χείλος μιας επικίνδυνης ενεργειακής και οικονομικής κρίσης. Αλλά, αυτή η Συμφωνία είναι μια προσωρινή λύση σε έναν πόλεμο  που δεν θα έπρεπε ποτέ να υπάρξει. Αλλά ξέσπασε λόγω του αλαζονικού τυχοδιωκτισμού του Προέδρου Τραμπ και του περιφερειακού εταίρου του, Μπενιαμίν Νετανιάχου, που πυροδοτεί συνεχώς την ένταση στην περιοχή. Ο Πρόεδρος Τραμπ πανηγυρίζει βέβαια σχετικά με το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ, του οποίου ο αποκλεισμός έχει οδηγήσει σε άνοδο τις τιμές των καυσίμων παγκοσμίως. Αλλά είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι αυτό το ζωτικό πέρασμα για την παγκόσμια οικονομία λειτουργούσε ήδη κανονικά πριν ο Πρόεδρος επιτεθεί στο Ιράν. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ καυχιέται ότι έλυσε ένα πρόβλημα που ο ίδιος δημιούργησε.

Βοήθεια από τους Ευρωπαίους

Στα χαρτιά, η 51η Σύνοδος της G7, έχει στόχο να αποκαταστήσει την ενότητα της Δύσης, μια ενότητα που έχει διαταραχθεί σε βάθος, λόγω της μονομερούς έως αλλοπρόσαλλης πολιτικής του Προέδρου Τραμπ, από τους δασμούς ως τις απειλές για απόσυρση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ και των αμερικανικών δυνάμεων από την Ευρώπη. Αλλά τώρα ο Τραμπ, μη έχοντας ουσιαστικά νικήσει στον πόλεμο με το Ιράν, έχει την ανάγκη των Ευρωπαίων, για να διαφυλάξουν την εκεχειρία, στέλνοντας πολεμικά σκάφη στον Κόλπο.

Οι Ευρωπαίοι δήλωσαν πρόθυμοι  άλλωστε, να εφαρμόσουν τα σχέδια διαχείρισης της ασφάλειας στο Ορμούζ, αλλά θα θέσουν, σε αντάλλαγμα, στην ημερήσια διάταξη τις παγκόσμιες εμπορικές ανισορροπίες, λόγω των συνεχών απειλών του Τραμπ για επιβολή δασμών στην Ε.Ε.. Μετά τη Συμφωνία για τον τερματισμό της πυρηνικής συμφωνίας με το Ιράν, τα μέλη της G7 θέλουν επίσης να αναβιώσουν τις αδιέξοδες διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία. Ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι συμμετέχει στις συζητήσεις στη Σύνοδο Κορυφής στο Εβιάν. Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι είχε πολύ καλές συνομιλίες με τον Ζελένσκι, αλλά και με τον επικεφαλής του Κρεμλίνου, Βλαντιμίρ Πούτιν, την Κυριακή. «Νομίζω ότι μπορούμε να πετύχουμε κάτι εκεί. Πραγματικά». Πίστευε ότι και οι δύο ήταν ανοιχτοί σε αυτό. Μετά τη Συμφωνία για το Ιράν, «θα επικεντρωθούμε σε αυτό και θα δούμε αν μπορούμε να το κάνουμε πραγματικότητα», είπε ο Αμερικανός Πρόεδρος.

Υποχωρεί ο ρόλος της G7

Περισσότερο από μισό αιώνα μετά την θεσμοθέτησή της το 1975, η G7 διαχειρίστηκε με επιτυχία τις «απότομες στροφές» του 20ου  αιώνα και υπερασπίστηκε τον ρόλο της ως θεματοφύλακα της δυτικής τάξης πραγμάτων κατά τις δύο πρώτες δεκαετίες της νέας χιλιετίας. Για μια φευγαλέα στιγμή, οι G7 έγιναν G8, το 1998 με την ένταξη της Ρωσίας, αλλά η διεύρυνση δεν επέζησε, λόγω της προσάρτησης της Κριμαίας το 2014, από τη Μόσχα. Ταυτόχρονα, η ανάδυση της Κίνας και των BRICS έχει μειώσει το οικονομικό βάρος της πρώην ομάδας των «πιο βιομηχανικών χωρών» σε λίγο κάτω από το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ, από 60% στα τέλη του περασμένου αιώνα. Παρωχημένη, αναχρονιστική, απονομιμοποιημένη από τον κύριο μέτοχό της, τις ΗΠΑ, η G7 δεν είναι ωστόσο καταδικασμένη να εξαφανιστεί.

Οι ειρηνευτικές διασκέψεις δεν είναι εφευρέσεις της εποχής μας: Από τις εκεχειρίες μεταξύ των  πόλεων στην Αρχαία Ελλάδα, μέχρι τη Συνθήκη της Βεστφαλίας, από το Συνέδριο της Βιέννης μέχρι τη Γενεύη, το Παρίσι και το Ελσίνκι, οι μεγάλες διεθνείς διασκέψεις σηματοδοτούσαν πάντα την αναγέννηση της νομιμότητας μετά το χάος. Η Ευρώπη, λόγω της τραγικής ιστορίας της, του πολιτισμού και της ευθύνης της, μπορεί και πρέπει να αναλάβει ηγετικό ρόλο.

naftemporiki.gr

«The New Daily Mail» 

Newsroom