Αν και είναι νωρίς το ερώτημα έχει εγκατασταθεί στην δημόσια συζήτηση: Δημιουργεί η παρουσία του Αλέξη Τσίπρα και της ΕΛ.Α.Σ. τις προϋποθέσεις για έναν νέο διπολισμό του πολιτικού Συστήματος; Πέρα από τις προθέσεις του ιδρυτή του νέου Κόμματος το ερώτημα αντανακλά μία υπαρκτή έως αντικειμενική από τις συνθήκες, ανάγκη, την δημιουργία ενός ισχυρού πόλου στο αριστερό φάσμα του πολιτικού Συστήματος που να εξισορροπεί την παντοδυναμία τα τελευταία χρόνια της «μεταλλαγμένης» Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη, μία παντοδυναμία που οδήγησε σε ύβρη.
Ο Αλέξης Τσίπρας διέγνωσε σωστά την βαθύτερη κοινωνική ανάγκη να υπάρξει διόρθωση και αποκατάσταση της ισορροπίας. Και μαζί να υπάρξει διέξοδος από το τέλμα όπως δείχνουν οι αρνητικές επιδόσεις της Κυβέρνησης σε μία σειρά τομών, όπως η οικονομία, η Θεσμοί, το κοινωνικό Κράτος, και τα ελληνοτουρκικά, και όπως το αντιλαμβάνεται ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Αυτό εξηγεί και την θετική πορεία της ΕΛ.Α.Σ. στο πρώτο διάστημα παρά τις ελλείψεις, τα λάθη και την κακοφωνία των στελεχών της, πχ για τα φορολογικά ζητήματα, και κυρίως η έλλειψη εμπειρίας.
Η δυναμική του Αλέξη Τσίπρα αναπτύσσεται στο κενό που δημιούργησε η υποχώρηση του ΣΥΡΙΖΑ και η παρατεταμένη αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να αξιοποιήσει την κατάσταση και να προβληθεί ως η εναλλακτική λύση στην διακυβέρνηση Μητσοτάκη. Το ΠΑΣΟΚ συμπεριφέρθηκε με συμπλεγματισμό και πτωχοαλαζονεία απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και στις μικρότερες δυνάμεις της Αριστεράς. Αντί να γίνει ο βασικός πόλος μίας ευρύτερης συνεργασίας που θα έκοβε το οξυγόνο στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα, συμπεριφέρθηκε ηγεμονικά απορρίπτοντας την ισότιμη προσέγγιση και δείχνοντας την εκλεκτική συγγένεια της τωρινής εκσυγχρονιστικής του ηγεσίας με τη Ν.Δ. του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η ανάγκη εναλλακτικής διακυβέρνησης και το κενό στην Κεντροαριστερά δημιουργεί την βάσιμη προοπτική να καθιερωθεί η ΕΛ.Α.Σ. ως ο νέος πόλος του συστήματος. Είτε νικήσει στις εκλογές είτε όχι. Ο Αλέξης Τσίπρας διαχειρίζεται αριστοτεχνικά το συμβολικό φορτίο της Αριστεράς (όνομα, επιλεκτικές αναφορές στην παράδοση και την ιστορία, επίκληση των ανισοτήτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης) παρότι το προφίλ του νέου στελεχιακού δυναμικού και οι μέχρι στιγμής θέσεις που έχει εκφράσει, κινούνται σε πιο κεντρώα και συστημική κατεύθυνση.
Κινδυνεύει να χάσει το τάιμινγκ ο Σαμαράς
Οι δημοσκοπήσεις μετά την ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. δείχνουν ότι η βελόνα έχει κολλήσει όχι μόνο για το ΠΑΣΟΚ αλλά και για τη Ν.Δ.. Δείχνουν ακόμη ότι το Κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού δεν επιβεβαιώνει την δυναμική του. Αντίθετα η ΕΛ.Α.Σ. εξακολουθεί να κινείται ανοδικά και να μειώνει σε μονοψήφιο νούμερο την διαφορά από τη Ν.Δ. Εάν η ΕΛ.Α.Σ. ξεκαθαρίζει το τοπίο στον χώρο της Κεντροαριστεράς, προκύπτει το συμπληρωματικό ερώτημα ποιος θα είναι ο άλλος πόλος του πολιτικού Συστήματος. Θα είναι η Ν.Δ.; Με ή χωρίς τον Κυριάκο Μητσοτάκη; Υπάρχουν οι αντίστοιχες προϋποθέσεις για μία συνολική αναμόρφωση της Κεντροδεξιάς με ένα νέο Κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά και την ενεργό υποστήριξη του Κώστα Καραμανλή.
Το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου έχει διαβάσει σωστά την συνθήκη και αντιμετωπίζει τον άξονα Σαμαρά - Καραμανλή ως βασικό κίνδυνο για την ηγεσία Μητσοτάκη. Επικεντρώνει μάλιστα στο να εξουδετερώσει τον δεύτερο και να τον αδρανοποιήσει. Αξιοποιεί δε, τον Αλέξη Τσίπρα ως απειλή για να συσπειρώσει τον χώρο απέναντι στο υπό ίδρυση Κόμμα Σαμαρά.
Ο πρώην Πρωθυπουργός πάλι, ενώ με τις παρεμβάσεις του ήταν ο βασικός παράγοντας της αποδυνάμωσης του Κυριάκου Μητσοτάκη, κινδυνεύει να χάσει το τάιμινγκ. Εάν η πολιτική αντιπαράθεση πολωθεί γύρω από το νέο και συνάμα παλιό δίπολο Μητσοτάκης-Τσίπρας θα είναι τρίτος. Η υποτιμητική αντιμετώπιση του Αλέξη Τσίπρα δείχνει απωθημένα και όχι ψύχραιμη ανάγνωση της κατάστασης. Τώρα βέβαια τρέχει. Αλλά κινδυνεύει να τον ξεπεράσουν οι εξελίξεις. Το τάιμινγκ στην πολιτική είναι σημαντικό.
naftemporiki.gr
Newsroom
