Ο ισραηλινός Πρωθυπουργός ήταν ο κύριος υποκινητής του πολέμου στον Κόλπο και τώρα, αν και αποδέχθηκε την εκεχειρία με το Ιράν, επιδεικνύει για άλλη μια φορά την πλήρη περιφρόνησή του για το διεθνές δίκαιο. Για τον Νετανιάχου και τους ακροδεξιούς Υπουργούς που ελέγχουν την Κυβέρνηση του Ισραήλ, ο Λίβανος είναι εκτός της εκεχειρίας. Δυστυχώς, το αποδέχθηκε αυτό και ο Πρόεδρος Τραμπ. Ο ισραηλινός Πρωθυπουργός συμφώνησε βέβαια να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις με την Κυβέρνηση του Λιβάνου στην Ουάσιγκτον την επόμενη εβδομάδα, αλλά προειδοποίησε ότι θα συνεχιστούν οι επιθέσεις στη Βηρυτό, στην Τύρο και όπου αλλού θεωρεί ότι υπάρχουν στόχοι προς εξάλειψη.
Πάνω από 300 οι νεκροί στο Λίβανο μέσα σε 10΄, μόνο από την τελευταία επίθεση του Ισραήλ και ο τραγικός αυτός αριθμός αυξάνεται κάθε ώρα. Περισσότεροι από 800 οι τραυματίες. Από την έναρξη της ισραηλινής επιχείρησης στον Λίβανο, παράλληλα με τον πόλεμο στο Ιράν, έχουν σκοτωθεί από τις 2 Μαρτίου 1.888 άνθρωποι. Όσο για τους αγνοούμενους, κανείς δεν ξέρει ακόμη πόσοι είναι, για να μην αναφέρουμε τις σορούς που δεν έχουν ακόμη ταυτοποιηθεί. Ούτε σκέφτεται κανείς τους πάνω από ένα εκατομμύριο εκτοπισμένους Λιβανέζους που εγκατέλειψαν τις εστίες τους, στις ζώνες της σφαγής, για να μην σκοτωθούν.
Οι Ισραηλινοί χτυπούν όμως και εκτός των «ζωνών εκκένωσης», όταν ο ισραηλινός Στρατός θεωρεί ότι υπάρχει στόχος εκεί. Η σφαγή αμάχων στον Λίβανο, λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση εκεχειρίας στον Κόλπο, όχι μόνο κινδυνεύει να θέσει σε κίνδυνο τη Συμφωνία με την Τεχεράνη, αλλά έχει επίσης επισκιάσει αυτό που ο Πρόεδρος Τραμπ θα ήθελε να γιορταστεί ως προσωπική επιτυχία. Υψηλόβαθμες αμερικανικές πηγές, τις οποίες επικαλείται η ιστοσελίδα Axios, ισχυρίζονται ότι ο Λευκός Οίκος ζήτησε από τον Ισραηλινό Πρωθυπουργό να «ηρεμήσει» τις επιδρομές στον Λίβανο και να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, Ισραηλινοί αξιωματούχοι διευκρίνισαν ότι δεν υπάρχει κατάπαυση του πυρός.
«Αιώνιο σκοτάδι»
«Αιώνιο σκοτάδι» έχουν ονομάσει μάλιστα οι ισραηλινές Αρχές τη νέα εκστρατεία στο Λίβανο, με στόχο, όπως λένε την εξάλειψη της Χεζμπολάχ. Δεν θα μπορούσαν να είχαν επιλέξει πιο «διαβολικό» όνομα για τη μαζική ανθρωποθυσία στη χώρα των Κέδρων. Το Ισραήλ, επιχειρώντας όμως να αποκτήσει στρατηγικό πλεονέκτημα, θα μπορούσε να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ-Ιράν εν τη γενέσει τους. Οι εκκλήσεις για τερματισμό, που προέρχονται από διάφορες χώρες, ιδιαίτερα από τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία, είναι κάτι παραπάνω από ευπρόσδεκτες, ακόμη και αν χρειαστούν πολύ περισσότερα για να πειστεί το Τελ Αβίβ να καταθέσει τα όπλα του.
«Ζώνες θυσίας»
Οι «ζώνες θυσίας» και οι «άνθρωποι μιας χρήσης», όπως συμβαίνει στον Λίβανο, έχουν γίνει ακρογωνιαίοι λίθοι στις νέες διεθνείς σχέσεις. Η αφήγηση του «αναπόφευκτου πολέμου», που ξεκίνησε με την Ουκρανία και τελειοποιήθηκε με τη σφαγή στη Γάζα, σκάβει συνεχώς διευρυνόμενα χάσματα στη γεωγραφία του πλανήτη, στα οποία βυθίζονται εδάφη και λαοί. Συνηθίζουμε δυστυχώς να μιλάμε για «παράπλευρες απώλειες», σαν κάτι το απολύτως φυσιολογικό!
Ο Λίβανος είναι το τελευταίο σε μια μακρά σειρά από τέτοια τραγικά σύμβολα. Σε αντίθεση με το Ιράν, ο Λίβανος δεν έχει Στενό του Ορμούζ με το οποίο να πυροδοτήσει έκρηξη στην παγκόσμια οικονομία. Η Κυβέρνησή του Λιβάνου δεν βασίζεται σε ένα δίκτυο Συμμάχων όπως οι Μουλάδες. Είναι εύθραυστη. Και δεν θα μπορούσε να είναι διαφορετικά, δεδομένου ότι εδώ και μισό αιώνα περνάει από τον έναν πόλεμο στον άλλον. Η αδυναμία των μικρών ήταν άλλωστε, για τους ισχυρούς της γης, ένας μεγάλος πειρασμός σε όλη την ιστορία για την επεκτατική τους πολιτική.
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
