Η ανακούφιση ωστόσο των Ευρωπαίων ηγετών και της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, έγκειται περισσότερο στο γεγονός ότι θα πάψουν τα βέτο που ο Ορμπαν είχε μετατρέψει σε όπλο για να εκβιάζει και να παίρνει ό,τι ήθελε στις Συνόδους Κορυφής. Αν κάποιοι πιστεύουν όμως ότι χωρίς τον Ορμπαν, τα προβλήματα της Ε.Ε. θα λυθούν, πλανώνται πλάνην οικτράν. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από το ουγγρικό βέτο για να δικαιολογήσουν την αδράνεια τους. Χωρίς τον Ορμπαν θα σταματήσει άραγε η περιθωριοποίηση και η γεωπολιτική ταπείνωση της Ε.Ε.; Θα ανακοπεί η έλλειψη στρατηγικής αυτονομίας της Ένωσης και η οικονομική οπισθοδρόμηση;
Γιατί, ακόμη και αν επιτευχθεί συμφωνία ΗΠΑ-Ιράν για να ανοίξει με ασφάλεια το Στενό του Ορμούζ τις επόμενες εβδομάδες, θα χρειαστεί χρόνος για να επιστρέψουμε στην «κανονικότητα». Η Ευρώπη είναι ολοένα και πιο πιθανό να αντιμετωπίσει μια ενεργειακή κρίση πιο σοβαρή από αυτήν του 2022. Άλλωστε, πέρα από τις ενεργειακές πρώτες ύλες, υπάρχουν και άλλα εμπορεύματα, από το αλουμίνιο μέχρι τα λιπάσματα, για τα οποία οι προμήθειες από τη Μέση Ανατολή είναι κρίσιμες και πολλές εγκαταστάσεις στον Κόλπο έχουν υποστεί μεγάλες ζημιές. Δεν πρέπει δηλαδή, να αποκλειστεί μια άνευ προηγουμένου συμφόρηση στην εφοδιαστική αλυσίδα η οποία θα απαιτήσει έκτακτα μέτρα στην Ε.Ε.. Αλλά και η ΕΚΤ θα βρεθεί στη δύσκολη θέση να αποφασίσει αν θα καταπολεμήσει τον πληθωρισμό με αυξήσεις των επιτοκίων ή θα αποφύγει να επιδεινώσει την ύφεση.
Πολλά τα «αγκάθια»
Τα «αγκάθια» δεν σταματούν όμως εδώ:
- Θα προχωρήσει η διαπραγμάτευση για έναν αξιοπρεπή τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία;
- Θα συνεχίσει η Ε.Ε. να θεωρεί τη Ρωσία ως «υπαρξιακή απειλή», αντί να διαπραγματευτεί με τη Μόσχα μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στη Γηραιά ήπειρο-ένα νέο Ελσίνκι;
- Θα συνεχίσει η γραφειοκρατία των Βρυξελλών την δουλοπρέπεια απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ; Την άνευ όρων παράδοση στο ντροπιαστικό δασμολογικό καθεστώς που επέβαλε ο Λευκός Οίκος στους εταίρους στην Ε.Ε.. Με τις Βρυξέλλες να εμφανίζουν ως δήθεν νίκη την Συμφωνία για επιβολή δασμών, μόνο 15%, στις ευρωπαϊκές εξαγωγές στις ΗΠΑ;
Τι να πει άλλωστε κανείς για μια Ε.Ε. που έφτασε στο σημείο να χαρακτηρίσει «νόμιμη» την αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα; Μια Ε.Ε. που «ούτε συμμερίζεται ούτε καταδικάζει» την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν, που αγνόησε παντελώς τον ΟΗΕ και το Διεθνές Δίκαιο; Μια Ευρώπη που σφύριζε ουσιαστικά αδιάφορα στη σφαγή στη Γάζα, μεμψιμοιρεί για τα εγκλήματα που διαπράττονται από την Κυβέρνηση Νετανιάχου στον Λίβανο, με στόχο την εφαρμογή του αποσταθεροποιητικού σχεδίου του «Μεγάλου Ισραήλ»; Τι κάνει άλλωστε η Ευρώπη για τους πολίτες της όταν ο πληθωρισμός , οι τιμές των καυσίμων και η ακρίβεια, έχουν καταστεί όμηροι των ανεύθυνων παρορμήσεων του Προέδρου Τραμπ ;
Λιγότερες φωτογραφίες με τον Τραμπ
Απλά, πολλοί ηγέτες έχουν αρχίσει να περιορίζουν τη σχέση τους με τον Αμερικανό Πρόεδρο. Λιγότερες φωτογραφίες, μικρότερος ενθουσιασμός, περισσότερη ρητορική απόσταση. Αναμφίβολα, όλοι οι πραγματικοί Δημοκράτες χαίρονται που μπήκε τέλος στο αυταρχικό και διεφθαρμένο καθεστώς του Ορμπαν. Μένει να φανεί βέβαια, πόσο και προς ποια κατεύθυνση, θα αλλάξει το καθεστώς στην Ουγγαρία, αλλά αυτό είναι θέμα του ουγγρικού λαού. Γιατί αν περιμένουν οι Ούγγροι πολίτες πραγματικές λύσεις από τους mainstream Ευρωπαίους ηγέτες, ζήτω που καήκανε.
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
