Μπορεί να είναι μπλόφα, μπορεί να είναι και τα ύστερα του μεταπολεμικού κόσμου. ΄Η, τουλάχιστον, όσων από αυτόν έχει αφήσει ακόμη όρθια ο Τραμπ. Σε κάθε περίπτωση, το νέο έπος made in USA δεν έχει προηγούμενο και, πιθανώς, ούτε επόμενο: Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών απειλεί με δασμούς τουλάχιστον 10% οκτώ χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επειδή δεν συναινούν στην εκχώρηση στις ΗΠΑ ευρωπαϊκού εδάφους, εν προκειμένω του εδάφους της Γροιλανδίας.
Γιατί το κάνει; Κατά τον νομπελίστα Πολ Κρούγκμαν διότι η Γροιλανδία είναι «η τελευταία, και η πιο ανόητη, από τις παράξενες εμμονές του Ντόναλντ Τραμπ». Και διότι «ο παράφρων δικτάτορας μόλις συνειδητοποίησε ότι δεν μπορεί να στείλει τους πεζοναύτες» να καταλάβουν τους γροιλανδικούς πάγους. Εάν το έκανε, οι Αμερικανοί στρατιώτες θα έπρεπε να ανοίξουν πυρ κατά των νατοϊκών συμμάχων των ΗΠΑ, των, λίγων έστω, στρατιωτικών που έχουν στείλει στο νησί η Δανία, η Νορβηγία, η Σουηδία, η Γαλλία, η Βρετανία, η Ολλανδία η Φινλανδία και, μέχρι χθες, και η Γερμανία. Θα έπρεπε, εν ολίγοις, να επιτεθούν στους ίδιους τους Συμμάχους τους για να καταλάβουν έδαφος νατοϊκής χώρας, εν προκειμένω της Δανίας, τινάζοντας ολόκληρο το μεταπολεμικό οικοδόμημα ασφαλείας της Δύσης στον αέρα.
Ακόμη και χωρίς πραγματικά πυρά, όμως, ο Τραμπ τινάζει ήδη στον αέρα την εμπορική συμφωνία ΗΠΑ-Ε.Ε. και απειλεί την Ευρώπη με πόλεμο: Οικονομικό και εμπορικό πόλεμο, αξιώνοντας εκχώρηση κυριαρχίας. Οι δε Ευρωπαίοι μαθαίνουν εκείνο που, όπως επίσης λέει ο Κρούγκμαν, «θα έπρεπε να γνωρίζουν από την αρχή: Ότι μια συμφωνία με τον Τραμπ ισχύει μέχρι να του έρθει η όρεξη να τη σπάσει». Μένει να φανεί εάν, ιστορικά, οι Ευρωπαίοι έχουν μάθει κάτι και για την πολιτική του κατευνασμού. Όπως και το εάν η Γροιλανδία μπορεί να γίνει το ανάχωμα που θα διασώσει ό,τι έχει απομείνει από την αξιοπιστία της Ευρωπαϊκής Ένωσης!
Οι «βάρβαροι» είναι μέσα
Εν τω μεταξύ, ένας χρόνος κλείνει αύριο από την επιστροφή του Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, αλλά είναι σαν να έχει περάσει ένας αιώνας. Η ταχύτητα και κυρίως το βάθος των αλλαγών σε όλον τον κόσμο είναι ουσιαστικά πρωτοφανή στην 250χρονη ιστορία της αμερικανικής Δημοκρατίας. Ποτέ άλλοτε δεν υπήρξε, άλλωστε, μια τέτοια συγκέντρωση της εξουσίας στα χέρια ενός Προέδρου. Ο Τραμπ ουσιαστικά καταργεί τη Δύση ως έναν καθαρά πολιτικό χώρο. Διεκδικεί την Ευρώπη και τις χώρες της ως μέρος μιας σφαίρας επιρροής, αποκλειστικά υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Απειλεί να εισβάλει στη Γροιλανδία, σε ευρωπαϊκό έδαφος δηλαδή, και να υπονομεύσει την αρχιτεκτονική ασφαλείας που χτίστηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Και η Ευρώπη; Θα ξυπνήσει επιτέλους από τη νιρβάνα του κατευνασμού; «Περιμένοντας τους βαρβάρους», όπως λέει ο μεγάλος Καβάφης, «ο Αυτοκράτωρ θα περιμένει να δεχθεί τον Αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα». Μόνο που τώρα, οι βάρβαροι είναι ήδη μέσα στο «πλοίο». Όσο και αν φωνάζουν οι κάθε λογής υπέρμαχοι του κατευνασμού για «εκβιασμούς» και «απαράδεκτες» δηλώσεις Τραμπ. Η Ιστορία έχει δείξει ότι όσοι επιτρέπουν να εκβιάζονται ακολουθώντας πολιτική κατευνασμού, πρέπει πάντα να δίνουν ακόμη περισσότερα.
Καλή ώρα με τις σχέσεις Ελλάδας - Τουρκίας.
Πολύ σωστά ο Υπουργός Εξωτερικών σήκωσε ασυνήθιστα υψηλούς τόνους για τα ελληνοτουρκικά. Προαναγγέλλοντας επέκταση των χωρικών μας υδάτων, όπως είναι αναφαίρετο δικαίωμα με βάση το διεθνές δίκαιο. Αλλά και το δίκαιο της θάλασσας, που δεν έχει υπογράψει η Τουρκία. Θα γίνει όμως πράξη; Ή θα πάει ως συνήθως στις ελληνικές καλένδες; Γιατί μέχρι τώρα η πολιτική κατευνασμού της Τουρκίας άνοιγε την όρεξη στον Ερντογάν για ολοένα περισσότερες προκλητικές διεκδικήσεις, στο πλαίσιο της γνωστής πολιτικής της «φινλανδοποίησης».
Ειδικά τώρα, μάλιστα, που ο Τραμπ αναβαθμίζει τον περιφερειακό ρόλο της Άγκυρας, μήπως πιέσει ασφυκτικά για μια απαράδεκτη «μέση λύση» στο Αιγαίο; Ο τουρκικός Τύπος έσπευσε να υπενθυμίσει προκλητικά στον κ. Γεραπετρίτη ότι η αναφορά στα 12 μίλια στο Αιγαίο έχει χαρακτηριστεί εδώ και δεκαετίες από την Άγκυρα ως αιτία πολέμου. Θα θέσει ο Έλληνας Πρωθυπουργός δημοσίως την άρση του casus belli στη συνάντηση με τον Ερντογάν στην Άγκυρα το πρώτο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου; Ή θα περιοριστεί στα συνηθισμένα, και σωστά βέβαια, περί ανοιχτών διαύλων επικοινωνίας, για να μην προκαλούνται εντάσεις;
naftemporiki.gr
Σχετικά Θέματα:
«The New Daily Mail»
Newsroom
