Μια άλλη Ευρώπη

Το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο για την περίοδο 2028-34, που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν φαίνεται να είναι σε θέση να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Ε.Ε. Η αύξηση στα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ, εν μέρει χάρη στην εισαγωγή νέων ευρωπαϊκών φόρων, συμπεριλαμβανομένου ενός ειδικού για τις μεγάλες Εταιρείες με κύκλο εργασιών που υπερβαίνει τα 100 εκατομμύρια ευρώ, κρίθηκε «απαράδεκτη» από εκπρόσωπο της γερμανικής Κυβέρνησης. Οι αγρότες, από την άλλη πλευρά, διαμαρτύρονται για τις περικοπές χρηματοδότησης, πιστεύοντας και σωστά, ότι υπονομεύεται η Κοινή Αγροτική Πολιτική.

Την ίδια ώρα, οι Ηνωμένες Πολιτείες επέβαλαν στην Ε.Ε. μια δραματική αύξηση στις  στρατιωτικές δαπάνες. Κάτι που δεν μπορεί να ωφελήσει την πραγματική οικονομία και το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας. Ήδη βλέπουμε τη Γαλλία να ετοιμάζεται να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες και να μην προσαρμόζει τις συντάξεις και τους μισθούς στον πληθωρισμό, καθώς αυξάνει τις αμυντικές δαπάνες κατά δεκάδες δισεκατομμύρια. Η πολεμική οικονομία γίνεται ο κυρίαρχος άξονας της κοινωνικής οργάνωσης. Όλα αυτά τροφοδοτούν φυσικά, τον λαϊκισμό και πυροδοτούν εσωτερική εξέγερση εντός της Ε.Ε.

Διαφορετική απάντηση

Η απάντηση της Ε.Ε. θα έπρεπε να είναι εντελώς διαφορετική: Να  αναζωογονήσει το τεράστιο δυναμικό της Ευρώπης, που αντιπροσωπεύεται από την εγχώρια ζήτηση, η οποία μέχρι στιγμής έχει κατασταλεί από πολλά χρόνια λιτότητας. Για πάνω από 20 χρόνια, η Ε.Ε. και φυσικά η χώρα μας, ακολουθεί μια πολιτική που βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη συμπίεση των μισθών για να είμαστε δήθεν ανταγωνιστικοί και να αυξήσουμε τις εξαγωγές. Αλλά αυτό έχει βλάψει την κατανάλωση των νοικοκυριών, τις Δημόσιες δαπάνες και τις ιδιωτικές επενδύσεις. Και αυτό το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο δεν είναι ικανό να αντιμετωπίσει το σοκ που προκαλούν οι απαιτήσεις των ΗΠΑ προς την Ε.Ε., αναζωογονώντας την εγχώρια ζήτηση και ανατρέποντας το μοντέλο που βασίζεται στις εξαγωγές.

Το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο μπορεί να τροποποιηθεί κατά τη διάρκεια των δύο περίπου ετών των διαπραγματεύσεων, αλλά οι πόροι σχεδόν σίγουρα δεν θα αυξηθούν. Και αν αυτό είναι το μέγιστο που μπορούμε να λάβουμε από τις Βρυξέλλες, αντιμέτωποι με τις επιθετικές στρατηγικές κινήσεις της Κυβέρνησης Τραμπ, ουδείς σοβαρός πολιτικός πιστεύει ότι η Ε.Ε. θα μπορέσει να σημειώσει μεγάλη πρόοδο.

Το κόλπο του Ταμείου κρίσης

Ακόμη και το λεγόμενο Ταμείο των 400 δισεκατομμυρίων ευρώ που υποτίθεται πώς θα  βοηθήσει τα Κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν καταστάσεις κρίσης, είναι πλασματικό. Η φον ντερ Λάιεν εξήγησε ότι υπάρχουν εγγυήσεις και σαφείς κανόνες για την ενεργοποίησή του. Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχουν όροι τύπου ESM ή ότι θα απαιτείται συμμετοχή σε επόμενα προγράμματα λιτότητας, κάτι που μια χώρα σε κρίση σίγουρα δεν χρειάζεται. Αυτό υποδηλώνει ότι κανείς δεν θα θέλει να έχει πρόσβαση σε αυτό το Ταμείο. Δυστυχώς, γινόμαστε γραφικοί όταν επαναλαμβάνουμε συνεχώς ότι η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν ζει σε ένα «κρυστάλλινο παλάτι!». Ούτε καν οι Επίτροποι μπορούν να έχουν πραγματική εξουσία. Όλα αποφασίζονται από την κυρία Ούρσουλα και το προσωπικό της.

naftemporiki.gr

«The New Daily Mail» 

Newsroom