Ένα άλλο σχέδιο που αναμένεται να κοινοποιηθεί στον Τραμπ, επικεντρώνεται στην κατάληψη μέρους του Στενού του Ορμούζ, ώστε να ανοίξει και πάλι για την εμπορική ναυτιλία. Μια τέτοια επιχείρηση θα μπορούσε να περιλαμβάνει και χερσαίες δυνάμεις. Τι να πρωτοπιστέψει κανείς;
Ο Πρόεδρος Τραμπ έχει πραγματικά δοκιμάσει τα πάντα: Μαζικές αεροπορικές επιθέσεις, απειλές για «αφανισμό του πολιτισμού», προθυμία για διαπραγμάτευση με την Τεχεράνη, τελεσίγραφα …παράδοσης, ανάκληση τελεσιγράφων, κήρυξη «ουσιαστικά», του τέλους του πολέμου, αποκλεισμός των λιμανιών του Ιράν. Η συμπεριφορά του Τραμπ μοιάζει με φάρσα και μάλιστα σε υπερβολική μορφή. Αλλά δεν είναι αστείο. Είναι μοιραίο. Είναι τραγικό. Επειδή αυτός ο πόλεμος έχει ήδη τρομακτικές συνέπειες. Ακόμη και στις ίδιες τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο αποκλεισμός του Στενού του Ορμούζ έχει περιπλέξει τρομερά τα πράγματα στη χώρα του: Τόσο υψηλές τιμές πετρελαίου και βενζίνης, αποτελούν τεράστιο πρόβλημα για τα πορτοφόλια των Αμερικανών πολιτών. Και έρχονται και οι εκλογές για το Κογκρέσο σε 26 εβδομάδες. Και ο χρόνος είναι με το μέρος των Μουλάδων. Δεν χρειάζεται να κερδίσουν…ενδιάμεσες εκλογές. Ο Τραμπ το χρειάζεται.
Για να εξασφαλίσει μια νίκη, έστω και στα χαρτιά, ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν θα σταματήσει πουθενά. Τείνουμε βέβαια να ερμηνεύουμε την κρίση ως μια μονομαχία ΗΠΑ-Ιράν. Αλλά η εικόνα είναι ευρύτερη. Το Ιράν εμπλέκεται άμεσα, προφανώς. Αλλά η Ουάσιγκτον ασκεί αυτή την πίεση στο Στενό του Ορμούζ κυρίως για να θέσει την Κίνα σε δύσκολη θέση. Το Πεκίνο αναγκάζεται να αξιοποιήσει τα αποθέματά του· είναι τεράστια, επαρκούν για έξι μήνες, αλλά όσο περισσότερο διαρκεί η κρίση, τόσο πιο προβληματική γίνεται η κατάσταση και για την Κίνα.
Μόνο που το Ιράν είναι αναγκαστικά, χώρα, υποτελής στο Πεκίνο. Η Τεχεράνη είναι ένα πιόνι στις διάφορες ενεργειακές, γεωπολιτικές και υλικοτεχνικές στρατηγικές του Πεκίνου, χωρίς τις οποίες δεν μπορεί να φτάσει πουθενά. Ο Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ, έχει κατανοήσει ότι η σύγκρουση αποτελεί μια καλή ευκαιρία για να αποδυναμώσει τον Τραμπ και ταυτόχρονα να ενισχύσει την επιρροή της Κίνας στη Μέση Ανατολή. Το Πεκίνο φαίνεται να λέει στις χώρες του Κόλπου: «Αν θέλετε σταθερότητα, κοιτάξτε ανατολικά». Δεν είναι τυχαίο ότι η Κίνα ανακοίνωσε ότι θα επαναλάβει τις εξαγωγές καυσίμων Αεροσκαφών. Η αποχώρηση των Εμιράτων από τον ΟΠΕΚ μπορεί να είναι μεγάλη νίκη για τις ΗΠΑ και να χαιρετίστηκε με διθύραμβους από τον Τραμπ ως ήττα του καρτέλ, αλλά το Πεκίνο θα επιχειρήσει τώρα να παίξει το ρόλο της «προστάτιδας δύναμης» των υπολοίπων πετρελαιοπαραγωγών χωρών. Το πρώτο στοιχείο που καθοδηγεί την Κίνα είναι η Ναπολεόντειος ρήση: Ποτέ μην σταματάς έναν εχθρό που κάνει λάθη. Αυτό είναι το σημείο εκκίνησης. Προφανώς, ο εχθρός που κάνει λάθη έχει ονοματεπώνυμο και κάθεται στον Λευκό Οίκο.
Χαμένη η Ευρώπη
Η κρίση στον Κόλπο επηρεάζει φυσικά πολύ περισσότερο την Ευρώπη. Η Ε.Ε. δεν διαθέτει τα «εργαλεία» για να αντιμετωπίσει πραγματικά αυτή την κατάσταση. Μόνο ημίμετρα, μπορεί να επιστρατεύσει. Ο Τραμπ δεν έχει κρύψει ποτέ την μισαλλοδοξία του απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τον ένοικο του Λευκού Οίκου, στην παγκόσμια σκακιέρα ένα από τα κύρια θύματα πρέπει να είναι η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση. Αλλά ποιος ενδιαφέρεται για την Ευρώπη; Ούτε καν οι ίδιοι οι ηγέτες της, καθώς κάθε φορά τρέχουν πίσω από τις εξελίξεις, ικετεύοντας … επαίνους από τον Τραμπ. Ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη στα terrific guys …
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
