Το θέμα είναι όμως ότι σε αυτόν τον πόλεμο ειδικά δεν υπάρχει «διαιτητής». Ούτε για να σφυρίξει τη λήξη, αλλά ούτε και να επιβάλει κανόνες. Οι παίκτες κάνουν ό,τι θέλουν και οι θεατές κλείνουν τα μάτια και τα αυτιά, για να μην βλέπουν. «Ραντεβού στα τυφλά» με τον πόλεμο, δηλαδή! Ο Πρόεδρος Τραμπ περιμένει τα αποτελέσματα του πολέμου, αλλά δεν ξέρει πώς να βγει από αυτόν. Άλλωστε, οι Αμερικανοί έχουν αποθέματα όπλων μόνο για λίγες εβδομάδες, όπως παραδέχονται πολλοί στρατιωτικοί αναλυτές.
Οι Ιρανοί έχουν βομβαρδίσει όλα τα λιμάνια όπου ανεφοδιάζονται αμερικανικά πλοία και, όσον αφορά τις προμήθειες, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να αντέξουν την επίθεση για το πολύ τέσσερις ή πέντε εβδομάδες. Όσο προέβλεψε δηλαδή ο Τραμπ ότι θα διαρκέσει ο πόλεμος! Το Πεντάγωνο είχε προειδοποιήσει πάντως τον Τραμπ ότι οι ΗΠΑ δεν ήταν έτοιμες. Αλλά ο Στρατηγός που τόλμησε να μιλήσει για τους κινδύνους, απολύθηκε από τον Πρόεδρο. Ο Τραμπ εξεπλάγη μάλιστα, που το Ιράν δεν είχε συνθηκολογήσει στην απειλή της τεράστιας αρμάδας που έχει αναπτυχθεί στον Κόλπο. Και αυτό πραγματικά καταδεικνύει μια πλήρη αποσύνδεση από την πραγματικότητα.
Χωρίς στρατηγική
Τα εμψυχωτικά σχόλια του Τραμπ για τον πόλεμο δεν πρέπει να παραπλανούν: Η σύγκρουση ξεκίνησε από τους Ισραηλινούς και οι ΗΠΑ ακολούθησαν, απροειδοποίητα και χωρίς πραγματική στρατηγική. Ο Υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο το παραδέχτηκε ειλικρινά, ενημερώνοντας μια μικρή ομάδα Αμερικανών Γερουσιαστών στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων του Κογκρέσου. «Αναγκαστήκαμε» να ακολουθήσουμε τους Ισραηλινούς. Για αυτό άλλωστε, και ο στόχος της επιχείρησης άλλαζε συνεχώς: Από τα πυρηνικά και τους «διηπειρωτικούς» πυραύλους του Ιράν ως την αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη, ένας στόχος σχεδόν άπιαστος, ακόμη και με χερσαία επέμβαση.
Οι ιρανικές Ένοπλες Δυνάμεις αντιστέκονται, ενώ, μεγάλο τμήμα της κοινωνίας έχει ενωθεί πίσω από το καθεστώς, βλέποντας να σκοτώνονται κυρίως αθώα θύματα. Η ιρανική πολιτική ηγεσία έχει αποκεφαλιστεί, αλλά οι περιφερειακοί Διοικητές είχαν ήδη λάβει εντολές να διεξάγουν τον πόλεμο ανεξάρτητα, σύμφωνα με μια λίστα στόχων που είχαν οριστεί πριν από την έναρξη του πολέμου. Σχεδόν κάθε περιφερειακός Διοικητής μπορεί να εντοπίσει και να χτυπήσει στόχους ανεξάρτητα, χωρίς κεντρικό συντονισμό. Αυτό απλοποιεί τις επιχειρήσεις. Και ακόμα κι αν ο Τραμπ ήθελε να διαπραγματευτεί μια κατάπαυση του πυρός, θα ήταν δύσκολο να επιτευχθεί: Η κεντρική Κυβέρνηση, ας πούμε, βρίσκεται σε παύση και ο Στρατός είναι μόνος του.
«Ελπίδες» για εμφύλιο
Ο Τραμπ ελπίζει βέβαια να ξεσηκωθούν οι δημοκρατικοί πολίτες του Ιράν και κυρίως οι εθνικές μειονότητες ,μήπως και ανατρέψουν τους Μουλάδες. Εμφύλιος πόλεμος δηλαδή…Προς το παρόν πάντως η αμερικανική στρατηγική είναι να συνεχιστούν οι άσκοποι βομβαρδισμοί. Το θεοκρατικό αυταρχικό καθεστώς όμως δεν θα καταρρεύσει από τις αμερικανικές και ισραηλινές βόμβες. Το πρόβλημα είναι ότι οι Αμερικανοί έχουν ακολουθήσει τους Ισραηλινούς, αλλά δεν έχουν διέξοδο. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θέτουν σε κίνδυνο την πολιτική και στρατιωτική αξιοπιστία τους για χάρη του Νετανιάχου. Και αυτό είναι που η βάση των Ρεπουμπλικανών δεν συγχωρεί στον Τραμπ: Η αμερικανική κυριαρχία έχει εξαφανιστεί και τώρα θα κινδυνεύσει και το κίνημα MAGA στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για την ανανέωση του Κογκρέσου..
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
