Είναι ευκαιρία η πρόωρη εξόφληση του χρέους;

Το δημόσιο χρέος της χώρας είναι μεγάλο και δύσκολα διαχειρίσιμο, για να μην πούμε ότι είναι μη βιώσιμο, που θα παραβίαζε και την πολιτική ορθότητα. Στο τέλος του 2025 μετρήθηκε στα 406,18 δισ. από 402,2 δισ. έναν χρόνο νωρίτερα. Και το ξέρουν οι ξένοι οίκοι αξιολογήσεων που μας «παίζουν» συνήθως στο όριο, λέγοντας ότι έχουμε κάνει προόδους αλλά έχουμε και μεγάλο χρέος… 

Η λύση που προκρίθηκε είναι οι πρόωρες εξοφλήσεις με ό,τι έχουμε και δεν έχουμε για να μειωθεί το ύψος του. Και αφού έχουμε και αποθεματικά 40 δισ. ευρώ, πάμε τώρα, όπως είπε πρόσφατα στο Παρίσι ο επικεφαλής του ΟΔΔΗΧ Δ. Τσάκωνας, να αποπληρώσουμε πρόωρα άλλα 7 δισ. ευρώ. Αντίστοιχη κίνηση κάναμε και στις αρχές του χρόνου για 5,29 δισ., η οποία είχε διαφημιστεί από το οικονομικό επιτελείο ως κίνηση ματ, καθώς υποτίθεται κερδίσαμε από εκείνη, τόκους 1,6 δισ. ευρώ…

Ήταν όμως έτσι, ή έτσι την παρουσίαζε η προπαγάνδα, γιατί πώς έγινε αυτό που λένε, όταν οι φετινές ταμειακές χρηματοδοτικές ανάγκες του κρατικού προϋπολογισμού θα ανέλθουν στα 30,16 δισ. από 14 δισ. το 2025… Άρα τι κέρδος έχουμε, όταν φέτος ο προϋπολογισμός γράφει ότι ο νέος καθαρός δανεισμός θα διαμορφωθεί στα 13 δισ. ευρώ;

Η αλήθεια για εκείνη την πρώτη πρόωρη αποπληρωμή είναι λίγο διαφορετική απ’ την επίσημη εκδοχή. Τα 5,29 δισ. των δανείων GLF που προπληρώσαμε, είχαν τόκους 3μηνιαίου Euribor +0,5%, οπότε 2,06+0,5=2,56%. Εμείς, για να τα πληρώσουμε, δανειστήκαμε με επιτόκια πάνω από το 3%, μέσω δεκαετών ομολόγων, άρα η εξοικονόμηση μάλλον επιβάρυνση κατέληξε. 

Ενώ μειώνεται το χρέος, μειώνονται ταυτόχρονα και τα ταμειακά μας διαθέσιμα. Δηλαδή τα παίρνουμε από τη μία τσέπη και τα βάζουμε στην άλλη, ενώ αναλαμβάνουμε και το ρίσκο της ενδεχόμενης ανόδου των επιτοκίων και της δυσκολίας δανεισμού, εάν ξεσπάσει νέα παγκόσμια κρίση. Και εν προκειμένω, τα γεωπολιτικά τεκταινόμενα δεν παίζουν ρόλο; Πάμε να δώσουμε λεφτά από τα αποθεματικά, ενώ γύρω μας γίνεται χαμός. Αλλά και να μην υπήρχε ο πόλεμος, αυτά τα αποθεματικά που έχουμε και θα δώσουμε στις πρόωρες εξοφλήσεις, γιατί να μη δίνονταν προς ισχυροποίηση της οικονομίας;

Προς τι η πρεμούρα για τις αποπληρωμές, όταν η χώρα έχει τεράστιες επενδυτικές ανάγκες, όπως στον πρωτογενή τομέα, στη μεταποίηση και αλλού, όπου θα μπορούσαν να διατεθούν οι πόροι του αποθεματικού, αφού λέμε ότι είναι μεγάλο και θέλουμε κάπου να το ξοδέψουμε; Αν αυτές καλύπτονταν, για παράδειγμα, μέσω της χρηματοδότησης επενδύσεων, θα αυξανόταν βιώσιμα το ΑΕΠ, θα μειωνόταν ουσιαστικά ο λόγος χρέος προς ΑΕΠ και βέβαια θα αυξανόταν η παραγωγικότητα της εργασίας και κατ’ επέκταση οι μισθοί… 

Η λογική λέει, ότι όταν έχεις δάνειο και αποθεματικό που καλύπτει τις δόσεις και επιλέγεις αντί να το επενδύσεις, ώστε να εξασφαλίσεις μεγαλύτερα έσοδα, να αποπληρώσεις νωρίτερα ένα άλλο τακτοποιημένο δάνειο, είσαι άξιος της μοίρας σου.

naftemporiki.gr

«The New Daily Mail» 

Newsroom