Με πράκτορες που έχουν επιλεγεί μέσω ιδεολογικών, επιλεκτικών στρατολογήσεων και χάρη σε «διοικητικά εντάλματα» και «εκτελεστικές εντολές» που παρακάμπτουν κάθε δικαστικό έλεγχο, λειτουργούν εκτός νόμου. Μετατρέπουν τις έρευνες σε σπίτια για τον εντοπισμό παράτυπων μεταναστών σε βίαιες επιδρομές. Η δήλωση μάλιστα, του Αμερικανού Αντιπροέδρου Τζ. Ντ. Βανς ότι οι πράκτορες της ICE απολαμβάνουν «απόλυτης ασυλίας» ισοδυναμεί όχι μόνο με ομολογία της κακοποίησης, αλλά και με ενθάρρυνση να συνεχίσουν το αποτρόπαιο έργο τους. Για την ιστορία πάντως, πριν από τον Τραμπ, ο οποίος ενίσχυσε την ICE, η Δύναμη αυτή χρησιμοποιούνταν με εξαιρετική ευκολία από τους Δημοκρατικούς Προέδρους. Κατά τη διάρκεια των οκτώ ετών της θητείας του, ο Ομπάμα απέλασε περισσότερους από 3 εκατομμύρια παράτυπους μετανάστες με τη βοήθεια της ICE.
Ο «Λεβιάθαν»
Το να χαρακτηρίζεις όλους τους αντιπάλους σου και τους διαδηλωτές ως «τρομοκράτες», σημαίνει εκφοβισμό και καταστολή του δικαιώματος στην κριτική. Η ιστορία έχει δείξει άλλωστε ότι αυτή η τακτική αποτελεί «παράδοση» όλων των Δικτατοριών κάθε εποχής και χρώματος. Ο μεγάλος Άγγλος φιλόσοφος Τόμας Χομπς, στο περίφημο βιβλίο του «Λεβιάθαν», εξηγούσε πριν τέσσερις αιώνες τη σχέση μεταξύ πολίτη και Κράτους: «Η υποχρέωση των υπηκόων απέναντι στο Κράτος νοείται ότι διαρκεί μόνο όσο διαρκεί η δύναμη με την οποία είναι σε θέση να τους προστατεύει, και όχι περισσότερο».
Βάσει αυτού του «συμφώνου», γράφει ο Χομπς, ο πολίτης αποποιείται την αυτοδικαίωσή του σε αντάλλαγμα για την υπόσχεση ότι το Κράτος θα εγγυηθεί την ασφάλειά του μέσω της νόμιμης και αποκλειστικής χρήσης βίας. Εάν ο πολίτης παραβιάσει αυτό το συμβόλαιο, θα τιμωρηθεί. Αλλά τι μπορεί να κάνει ο πολίτης όταν το Κράτος παραβιάσει το συμβόλαιο; Όταν η αστυνομική δύναμη μετατραπεί σε κτηνώδη δύναμη διατάραξης της τάξης; Πολλές δημοκρατικές χώρες, τόσο στο παρελθόν όσο και στο πρόσφατο παρελθόν, έχουν βιώσει σκοτεινές στιγμές δυσανάλογης βίας όταν αντιμετώπισαν κρίσιμες καταστάσεις. Μερικές φορές οι υπεύθυνοι έχουν εντοπιστεί και τιμωρηθεί. Τις περισσότερες πάντως, όχι. Πράξεις βίας έχουν «δικαιολογηθεί» ή υποβαθμιστεί.
Κβαντικό άλμα βίας
Αλλά αυτό που συμβαίνει σήμερα σε πολλές περιπτώσεις στην Αμερική, συνιστά κβαντικό άλμα στη βία. Τις τελευταίες 48 ώρες ο Πρόεδρος Τραμπ δείχνει πάντως να κάνει πίσω, αποσύροντας τον επικεφαλής της ICE, Γκρεγκ Μποβίνο με την κατηγορία της «ενθάρρυνσης εχθροπραξιών». Το σίγουρο είναι ότι οι μαζικές διαδηλώσεις και η αντίσταση πολλών πολιτικών, Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικάνων, ήταν αποτελεσματικές: Έχουν καταδείξει ότι, βαθιά μέσα στην αμερικανική κοινωνία, εξακολουθούν να υπάρχουν δημοκρατικά αντισώματα.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες γεννήθηκαν από τους μετανάστες. Είναι η πλουσιότερη χώρα στον κόσμο και το αμερικανικό όνειρο, σωστά ή λάθος, εξακολουθεί να κυριαρχεί. Αλλά η επιλογή δεν είναι μεταξύ απόλυτης χαλαρότητας και σιδηράς πυγμής. Είναι εντελώς διαφορετικό να στοχοποιείς ανθρώπους που μπορεί να έχουν εισέλθει παράνομα στις ΗΠΑ, αλλά δεν έχουν ποινικό μητρώο.
Η Λουσίντα Γουίλιαμς, η 73χρονη διάσημη τραγουδοποιός της βορειοαμερικανικής ροκ μπλουζ, στο νέο της ροκ μπλουζ άλμπουμ, με τίτλο «World’s Gone Wrong», λέει: «Όλοι γνωρίζουν ότι ο κόσμος έχει πάει στραβά. Τόσα πολλά άσχημα σημάδια υπάρχουν παντού… Επιτρέψτε μου να σας υπενθυμίσω τι διακυβεύεται: Η απάθεια θα μας τυφλώνει μέχρι να είναι πολύ αργά. Ενώ οι δρόμοι γεμίζουν βία, χάος και τραγωδία. Το όνομά μου είναι ελευθερία».
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
