Τη συμμόρφωση των εμπολέμων θα αναλάβουν να παρακολουθούν οι Αμερικανοί . Το σχέδιο προβλέπει τη φύλαξη της «γραμμής επαφής», μήκους περίπου 1.200 χιλιομέτρων. Κυρίως με μη επανδρωμένα, υψηλής τεχνολογίας συστήματα. Αυτά θα περιλαμβάνουν, για παράδειγμα, μη επανδρωμένα Αεροσκάφη, αλλά και επίγεια Συστήματα. Μέχρι στιγμής πάντως, δεν έχει γίνει καμία αναφορά στην επίσημη εμπλοκή Διεθνών Οργανισμών όπως τα Ηνωμένα Έθνη ή ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη.
Ασκήσεις επί χάρτου
Και τι θα γίνει αν χρειαστεί στρατιωτική εμπλοκή; Την κύρια ευθύνη θα έχουν οι Ευρωπαίοι, που θα έχουν στείλει στρατεύματα. Η συνάντηση των «Προθύμων» στο Παρίσι έμοιαζε με πεδίο δοκιμών για ένα νέο παγκόσμιο «παιχνίδι διεξόδου». Η αποστολή; Να ξεφύγει η Ευρώπη από τον παγωμένο λαβύρινθο στον οποίο, μετά τα τελευταία Αμερικανικά κατορθώματα στη Βενεζουέλα, έχει εγκλωβιστεί, χάνοντας την ικανότητά της να επιλύει κρίσεις μέσω του νόμου και της διπλωματίας. Είναι αδύνατον να «αγνοήσουν» οι Ευρωπαίοι άλλωστε, και τις τελευταίες δηλώσεις του Λευκού Οίκου για την απόκτηση της Γροιλανδίας.
Όλα αυτά τα σχέδια επί χάρτου στο Παρίσι βέβαια, δεν λογαριάζουν τον Ρώσο «ξενοδόχο». Γιατί δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμφωνήσει η Μόσχα, καθώς επιμένει στο ζήτημα των ουκρανικών εδαφικών παραχωρήσεων που ζήτησε η Μόσχα. Όλοι γνωρίζουν επίσης, ότι η Ρωσία αξιώνει μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας, ένα νέο «Ελσίνκι», που λαμβάνει υπόψη τις απαιτήσεις της.
Πολεμικές προοπτικές
Προς το παρόν πάντως, οι προοπτικές που διαφαίνονται εξακολουθούν να είναι πολεμικές. Όλοι το ξέρουν πολύ καλά άλλωστε, ότι οι Ρώσοι δεν θα σταματήσουν να πολεμούν υπό αυτές τις συνθήκες. Η συνάντηση, την οποία ο οικοδεσπότης, Εμμανουέλ Μακρόν παρουσίασε ως ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός στις εγγυήσεις ασφαλείας της Ουκρανίας, κινδυνεύει να… εγγυηθεί μόνο, τουλάχιστον προς το παρόν, τη συνέχιση της σύγκρουσης. Ακόμη και η αμερικανική παρουσία στο Παρίσι δεν είναι αρκετή για να διασφαλίσει τη δυτική ενότητα: Η προσέγγιση στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Αμερικανών και Ευρωπαίων, ουσιαστικά παραμένει διαφορετική. Και τώρα ο Τραμπ θέλει επίσης να πάρει τη Γροιλανδία, ξεχνώντας ότι ανήκει στη Δανία, μέλος του ΝΑΤΟ. Ο Μακρόν ρωτήθηκε μάλιστα πόσο επηρεάζει το ζήτημα της Γροιλανδίας τις σχέσεις με τους Αμερικανούς, αλλά απέφυγε επιμελώς να αναφερθεί στο θέμα.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες λένε ότι δεν θα υπάρξει θέμα, αλλά ο Τραμπ θέλει στην πραγματικότητα να καταλήξει σε Συμφωνία με τους Γροιλανδούς χωρίς να μιλήσει με τη Δανία: Μια Συμφωνία που θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού. Ο Αμερικανός Πρόεδρος δεν διστάζει άλλωστε, μετά την επίδειξη ισχύος στη Βενεζουέλα, να απολαμβάνει την εικόνα ενός ηγέτη που είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου ανά πάσα στιγμή και τόπο για να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα και τις ιδιοτροπίες του.
naftemporiki.gr
«The New Daily Mail»
Newsroom
