Θυμήθηκα τα λόγια του με αφορμή τη διαγραφή του πρώην Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά λόγω της ξεκάθαρης διαφωνίας του με την ακολουθούμενη από την Κυβέρνηση πορεία για τα Ελληνοτουρκικά. «Μιλούσα, μίλησα και θα μιλάω μόνο γι’ αυτά που απασχολούν την Ελλάδα», ήταν η απάντηση του Σαμαρά στη διαγραφή του. Συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με τις απόψεις του «πολίτη Σαμαρά», και οι διαφωνίες μπορεί να είναι πολλές, ουδείς μπορεί να αμφισβητήσει τον πατριωτισμό του. Μήπως τελικά κάτι πάει στραβά στο «βασίλειο της Δανιμαρκίας» όταν παραιτείται ο πολιτικός Διευθυντής του Υπουργείου Εξωτερικών, αφήνοντας υπονοούμενα για τον ελληνοτουρκικό «διάλογο»;
Όταν ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Χακάν Φιντάν, επαναλαμβάνει συνεχώς ότι «στο Αιγαίο δεν έχουμε μόνο ένα πρόβλημα, αλλά και τη στρατιωτικοποίηση των νησιών, τους σχηματισμούς που δεν έχει καθοριστεί το καθεστώς τους, τα χωρικά ύδατα, ο εναέριος χώρος». Όταν το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτηρίζει τους χάρτες της Ε.Ε. για το Αιγαίο «άκυρους και άνευ νομικής ισχύος;». Όταν η Άγκυρα δεν αφαιρεί την 30χρονη απειλή του Casus Belli από το λεξιλόγιό της ούτε για δήθεν επίδειξη «καλής θέλησης».
Δεν ξέρω αν ο Σαμαράς θεωρεί πως έχει δικαιωθεί από τις εξελίξεις, τόσο για τα Ελληνοτουρκικά όσο και διεθνώς, με την απόλυτη επικράτηση του Τραμπ στις ΗΠΑ και ενδεχομένως στο άμεσο μέλλον του «Τραμπισμού» στην Ευρώπη. Το σίγουρο είναι ότι η διαγραφή δείχνει πως υπάρχει μεγάλη νευρικότητα στη «μηχανή πολιτικής εξουσίας» για τα Ελληνοτουρκικά. Ίσως και σχεδιασμοί που δεν προδικάζουν κάτι θετικό για τα εθνικά μας συμφέροντα.
Στον «Πολίτη Κέιν», ο Όρσον Γουέλς αναδεικνύει αριστουργηματικά τρία τεράστια ζητήματα: Τον πλούτο, την εξουσία και την αγάπη. Και προκύπτει το ερώτημα: Μήπως «τα δύο πρώτα αποκλείουν το τρίτο;» Την αγάπη για την πατρίδα…
Μιχάλης Ψύλος/naftemporiki.gr
Newsroom
