Ο Τραμπ θέλει με κάθε τρόπο να απεγκλωβιστεί από τον πόλεμο στον Κόλπο και αυτό μπορεί πλέον να γίνει μόνο αν πειστεί η Τεχεράνη να αποδεχτεί μια συμφωνία, που θα ξεμπλοκάρει το Στενό του Ορμούζ. Την ίδια ώρα όμως φαίνεται ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα του Τραμπ δεν είναι το Ιράν, αλλά το Ισραήλ. Πόσο μπορεί όμως να τραβήξει το «λουρί» στον Μπίμπι; Είναι δύσκολο και για την Αμερική ακόμη, να επιβάλει όρια στην Κυβέρνηση Νετανιάχου και τον ισραηλινό Στρατό, που έχουν συνηθίσει σε μια πλήρη ελευθερία δράσης, στην οποία τώρα επιβάλλονται όρια.
Ο «Μπίμπι» έχει όμως τώρα, πιο περιορισμένο περιθώριο ελιγμών. Εάν ο Τραμπ καταλήξει σε συμφωνία με το Ιράν, θα πρέπει να την αποδεχτεί, ακόμη και αν αυτό σημαίνει αποχώρηση από τον Λίβανο, κάτι που θα ήταν ένα πικρό χάπι για να το καταπιεί πολιτικά. Ειδικά ενόψει των εκλογών του Οκτωβρίου, στο Ισραήλ. Και αυτό γιατί, παρά την καταστροφή που έχει προκαλέσει ο Μπίμπι στη Γάζα, η Χαμάς παραμένει στην εξουσία σε κάποιες περιοχές της Λωρίδας. Αλλά και η Χεζμπολάχ είναι οπλισμένη και ενεργή στον Λίβανο. Και το καθεστώς της Τεχεράνης παραμένει σταθερό, αρνούμενο να παραδώσει μέχρι στιγμής το εμπλουτισμένο ουράνιο και πιο ισχυρό, αφού αντιστάθηκε σε δύο από τους ισχυρότερους στρατούς του κόσμου. Άλλωστε, η είσοδος του Νετανιάχου στον πόλεμο κατά του Ιράν, δίπλα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον έχει αποδυναμώσει, αντί να τον έχει ενισχύσει, επειδή τώρα πρέπει να αποδεχτεί ό,τι αποφασίσει ο Τραμπ.
Τέλος στην ανεξέλεγκτη ελευθερία δράσης;
Η ανεξέλεγκτη «ελευθερία δράσης» του Ισραήλ ήταν ένας από τους ακρογωνιαίους λίθους της πολιτικής του Νετανιάχου, αλλά και του Στρατού του, ειδικά τα τελευταία τρία χρόνια. Ο Αρχηγός του Ισραηλινού Επιτελείου, Στρατηγός Εγιάλ Ζαμίρ, έχει αποδεχτεί πλήρως τη στρατηγική του μόνιμου, συνεχούς και αδυσώπητου πολέμου, η οποία απαιτεί από το Ισραήλ να επιτίθεται συνεχώς και να διατηρεί υψηλό επίπεδο αποτροπής. Ενδεχόμενος συμβιβασμός του Ισραήλ να παραιτηθεί από την ελευθερία δράσης του, κυρίως στον Λίβανο και στη Γάζα, θα είναι πολύ δύσκολο να χωνέψει ο Στρατός. Ο Νετανιάχου και ο Στρατός του φαίνεται να θέλουν να αποδείξουν ούτως ή άλλως στους ισραηλινούς πολίτες ότι δεν είναι μαριονέτες του Τραμπ. Μένει να δούμε πώς θα αντιδράσουν τώρα, που ο Τραμπ θέλει να σταματήσει ο πόλεμος.
Πιο αδύναμο το Ισραήλ
Το Ισραήλ είναι πολύ πιο αδύναμο από ό,τι πριν από τον πόλεμο στο Ιράν, όταν σφυροκοπούσε τον Λίβανο καθημερινά, όπου ήθελε, χωρίς ουσιαστική απάντηση από τη Χεζμπολάχ. Τώρα, ωστόσο, η δράση του είναι περιορισμένη. Ο Τραμπ έβαλε φρένο και για τον Νετανιάχου είναι μια ταπείνωση, όπως αποδεικνύεται από το τηλεφώνημα στο οποίο ο Αμερικανός Πρόεδρος τον αποκάλεσε «γ…. τρελό», επιβεβαιώνοντας δημόσια ότι είχε χρησιμοποιήσει αυτόν τον όρο. Ο Αμερικανός Πρόεδρος απείλησε μάλιστα τον Νετανιάχου ότι θα τον εγκατέλειπε αν αποφάσιζε να συνεχίσει τον πόλεμο μόνος του. «Του είπα, ''Μπίμπι, καλύτερα να προσέχεις αλλιώς θα μείνεις μόνος σου πολύ σύντομα''», φέρεται να δήλωσε ο Τραμπ.
Ψυχολογική ανάλυση
Σε κάθε περίπτωση βέβαια, η σχέση μεταξύ του Ντόναλντ Τραμπ και του Μπενιαμίν Νετανιάχου προσφέρεται περισσότερο για ψυχολογική παρά για πολιτική ανάλυση. Μια σχέση που κυμαίνεται ανάμεσα σε προσβολές και υπερβολικούς επαίνους, μερικές φορές σχεδόν στην ίδια πρόταση. Το αδιέξοδο όμως στην πολεμική εκστρατεία στο Ιράν, αλλά και η ισραηλινή εισβολή στον Λίβανο, έχει φέρει στο φως τις στρατηγικές διαφορές μεταξύ των δύο συμμάχων, οι οποίες γίνονται ιδιαίτερα σαφείς τις τελευταίες ημέρες.
Ούτε λίγο ούτε πολύ, ο Τραμπ είπε στον Νετανιάχου ότι οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν συνεχίζονται, «ανάλογα με το αν η άγνοια ή η βλακεία μπουν εμπόδιο». Αυτή η αντιπαράθεση, θα μπορούσε να οδηγήσει βέβαια στο τέλος της πολιτικής καριέρας του Νετανιάχου. Αλλά πλέον, διακυβεύεται και η ίδια η στρατηγική θέση του Ισραήλ στη Μέση Ανατολή. Ακόμη κι αν χάσει ο Νετανιάχου τις εκλογές.
naftemporiki.gr
Newsroom
