1

ΣΤΟΝ ΠΑΛΜΟ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

ΣΤΟΝ ΠΑΛΜΟ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

Κυριακή, 8 Ιανουαρίου 2012

2012 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ; (VIDEO)

Προχθές αργά το βράδυ ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΪ προέβαλε ένα ντοκιμαντέρ με τις προφητείες των Μάγια και του Νοστράδαμου  για το επερχόμενο τέλος του κόσμου στις 21/12/2012.
Το εν λόγω ντοκιμαντέρ έτυχε να το παρακολουθήσει ο γράφων και φυσικά δεν επείσθη από τις απόψεις των ομιλούντων περί της καταστροφής του πλανήτη μας και το τέλος του.

Επειδή κυκλοφορούν τέτοια καταστροφολογικά σενάρια και ενδεχομένως γίνονται πιστευτά από κάποιους''αφελείς'', ψάξαμε το θέμα και στη συνέχεια  το παρουσιάζουμε από την καθαρά επιστημονική του άποψη.

Οι Μάγια, ως γνωστόν,  για να μετρούν το χρόνο, χρησιμοποιούσαν τρία είδη ημερολογίων. Υπήρχε ένα πολύ παλιό θρησκευτικό ημερολόγιο, το τσόλκιν, που μετρούσε 260 ημέρες. Υπήρχε έπειτα ένα ημερολόγιο που ακολουθούσε τις εποχές και διαρκούσε 365 μέρες.
Ένα άλλο ημερολόγιο, γνωστό ως μεγάλη μέτρηση, προσδιόριζε μια περίοδο 5.125 ετών. Η Μεγάλη Μέτρηση ολοκληρώνεται το 2012. Αυτό όμως δεν είναι κατ’ ανάγκη κακός οιωνός. Όπως εξηγεί η Σάντρα Νομπλ, διευθύντρια του Ιδρύματος για την προαγωγή των κεντροαμερικανικών σπουδών του Κρίσταλ Ρίβερ: "Για τους αρχαίους Μάγια, η άφιξη στο τέλος του κύκλου αντιπροσώπευε μια μεγάλη γιορτή".

Κατακλυσμιαίες εκρήξεις ηφαιστείων, μαγνητικές καταιγίδες, ακτινοβολία από το διάστημα. Πολύ σύντομα θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, σύμφωνα με όσα προφητεύει ο Λόρενς Ε. Τζόζεφ, Αμερικανός φυσικός και συγγραφέας του βιβλίου Apocalypse 2012. Αυτη η πεποίθηση βασίζεται στις γραφές του ημερολογίου των Μάγια. Σύμφωνα με αυτές, στις 20 Δεκεμβρίου 2012 ολοκληρώνεται ο κύκλος της Μεγάλης Μέτρησης. Επιπλέον, την επόμενη ημέρα από αυτή την ημερομηνία είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο και ο Ήλιος θα είναι ευθυγραμμισμένος με το κέντρο του Γαλαξία για πρώτη φορά μετά από 26.000 χρόνια.

Οι αστρονομικές ευθυγραμμίσεις όμως δεν είναι άγνωστες, δεδομένου ότι οι επιστήμονες παρατηρούν συνεχώς τέτοια φαινόμενα σύμφωνα με τον Διονύση Σιμόπουλο (Ίδρυμα Ευγενιδίου/Πλανητάριο)

Με την ευκαιρία αυτής της σύναξης των πλανητών, αναφέρει ο κ. Δ.Σιμόπουλος, οι διάφοροι καταστροφολόγοι ξεκίνησαν μια νέα εκστρατεία τρομακτικών «προφητειών». Η ιστορία άλλωστε έχει να μας επιδείξει χιλιάδες παρόμοιες περιπτώσεις πανικού που προκλήθηκαν από απλά, και σήμερα πλήρως κατανοητά, αστρονομικά φαινόμενα. Εκλείψεις ηλίου, εμφάνιση λαμπρών κομητών, θεαματικές αλλά ακίνδυνες βροχές μετεώρων, έγιναν στο παρελθόν αιτία για την διασπορά μιας αδικαιολόγητης κινδυνολογίας με ανυπολόγιστες κοινωνικές και ψυχολογικές επιπτώσεις που μερικές φορές μάλιστα οδήγησαν πολλά άτομα στην αυτοκτονία. Ακόμη και στον 20ο αιώνα, τον αιώνα της λογικής, της επιστήμης και της αναπτυγμένης τεχνολογίας, πολλές φορές οι κινδυνολόγοι και οι «προφήτες» της συντέλειας του κόσμου κατορθώνουν να τρομοκρατούν αδικαιολόγητα τον κόσμο σπέρνοντας τις ψεύτικες, δεισιδαίμονες προκαταλήψεις τους.

Οι περισσότεροι φυσικά άνθρωποι στον κόσμο δεν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα γι` αυτού του είδους την παραφιλολογία. Παρ` όλα αυτά το μπλέξιμο ενός πραγματικού γεγονότος με την καταστροφολογία δεν μπορεί να μας αφήσει αμέτοχους. Γιατί σύμφωνα με όσα κατά καιρούς έχουν γραφτεί οι διάφοροι αγύρτες, ψευδοπροφήτες και αστρολόγοι «πρόβλεπαν» παρόμοιες καταστροφές.


Στις 5 Μαΐου του 2000 οι 5 ορατοί με γυμνό μάτι πλανήτες (Ερμής, Αφροδίτη, Άρης, Δίας και Κρόνος), βρίσκονταν σε μια παρόμοια σύναξη που όμως τότε δεν ήταν ορατή γιατί στην ίδια περιοχή του ουρανού βρίσκονταν και ο Ήλιος. Στις καταστροφές που «προφήτευαν» περιλαμβάνονταν: μεγάλοι σεισμοί με μέγεθος 13 (!!!) και άνω βαθμών στην κλίμακα Ρίχτερ, την βίαιη μετακίνηση των τεκτονικών πλακών της Γης, την μετακίνηση του παγωμένου φλοιού των πόλων, την άνοδο της στάθμης της θάλασσας σε ύψος από 30 έως 100 μέτρα, την δημιουργία τεραστίων παλιρροιακών κυμάτων (των επονομαζόμενων τσουνάμι), την δημιουργία ανέμων με ταχύτητα 800 έως 3.200 χιλιομέτρων την ώρα, τον καταποντισμό όλων των παράλιων ακτών της Γης, την μετακίνηση του μαγνητικού πεδίου του πλανήτη μας και πολλά άλλα συναφή καταστροφολογικά! Έγινε τίποτε απ` όλα αυτά; Φυσικά όχι.

Στις 20 Απριλίου 2000 πράγματι οι 5 ορατοί πλανήτες είχαν μια αποχή 39 μοιρών, ενώ στις 28 Απριλίου η απόσταση αυτή είχε μικρύνει στις 30 μοίρες. Μερικές ημέρες αργότερα στην ίδια περιοχή του ουρανού έφτασε και η Σελήνη, η οποία όμως δεν θα φαίνονταν καθόλου αφού στις 4 Μαΐου βρίσκονταν στη φάση της Νέας Σελήνης. Την άλλη ημέρα, στις 10:08 π.μ. (ώρα Ελλάδας) της 5ης Μαΐου, τα 7 ουράνια αντικείμενα του Ηλιακού μας Συστήματος που είναι ορατά με γυμνό μάτι και ήσαν γνωστά από την αρχαιότητα (ο Ήλιος, η Σελήνη, ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος) ήταν μαζεμένα όλα στην αντίθετη από τη Γη μας πλευρά (αλλά και του Ήλιου) σε μία έκταση 25,9 περίπου μοιρών μεταξύ τους.

 Όπως βλέπετε λοιπόν η υποτιθέμενη «ευθυγράμμιση» των πλανητών δεν θα ήταν καθόλου ευθυγράμμιση αλλά μία απλή συγκέντρωση πλανητών. Μία άλλη παρόμοια συγκέντρωση είχε γίνει, και στις 5 Φεβρουαρίου 1962, όταν η αποχή ανάμεσα στους πλανήτες έφτανε τις 15,8 μοίρες, ήταν δηλαδή πολύ μικρότερη από αυτήν του 2000. Την ίδια μάλιστα εκείνη ημέρα είχαμε επιπρόσθετα και μία έκλειψη του Ήλιου, κάτι που για τους καταστροφολόγους ήταν ένα γεγονός ακόμη πιο «επικίνδυνο». Και όμως δεν συνέβη τίποτα! Τέτοιου είδους πλανητικές συγκεντρώσεις δεν είναι καθόλου ασυνήθιστες. Τα τελευταία 1.000 χρόνια, για παράδειγμα, είχαμε 10 παρόμοιες συγκεντρώσεις των πλανητών Άρη, Δία, Κρόνου και με τον Ήλιο μαζί και με μικρότερη μάλιστα αποχή μεταξύ τους.

Όλες αυτές οι συγκεντρώσεις των πλανητών όμως δεν έχουν καμιά απολύτως σχέση με μία πραγματική ευθυγράμμιση. Γιατί απλούστατα μία πραγματική ευθυγράμμιση των πλανητών έχει πιθανότητα να γίνει μία φορά στα 86 δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια χρόνια (δηλαδή ο αριθμός 86 ακολουθούμενος από 45 μηδενικά!). Δυστυχώς η ηλικία του Ηλιακού μας Συστήματος είναι μικρότερη από 5 δισεκατομμύρια χρόνια και έχει υπόλοιπο ζωής 5 μόνο δισεκατομμύρια χρόνια ακόμη. Γεγονός που σημαίνει ότι στη διάρκεια των 10 δισεκατομμυρίων χρόνων της ζωής του Ηλιακού Συστήματος δεν πρόκειται σε καμιά περίπτωση να έχουμε μία πραγματική ευθυγράμμιση των πλανητών.

Έστω όμως και με αυτές τις απλές συγκεντρώσεις, δεν υπάρχουν άραγε κάποιοι, έστω και μικροί, κίνδυνοι για τη Γη μας; Η απάντηση είναι απολύτως αρνητική, αφού σύμφωνα με τους σχετικούς υπολογισμούς φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι βαρυτικές δυνάμεις που εξασκούν πάνω στη Γη όλοι οι πλανήτες μαζί δεν φτάνουν συνολικά παρά το 1,7% των βαρυτικών δυνάμεων που εξασκεί από μόνη της η Σελήνη, ενώ τα ίδια και χειρότερα συμβαίνουν με τις παλιρροιακές τους δυνάμεις που είναι απειροελάχιστες. Ένα βιβλίο, δηλαδή, εξασκεί πάνω σας πολύ μεγαλύτερες βαρυτικές και παλιρροιακές δυνάμεις από τις δυνάμεις που εξασκούν πάνω στη Γη όλοι οι πλανήτες μαζί.

Θα μπορούσαν όμως έστω και αυτές οι ελάχιστες δυνάμεις προστιθέμενες στις δυνάμεις που εξασκεί η Σελήνη να κάνουν κάποια ζημιά (έστω και ελάχιστη) στον πλανήτη μας; Η απάντηση είναι και πάλι ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ! Γιατί μη ξεχνάτε ότι η Σελήνη κάθε μήνα, στη διάρκεια της ελλειπτικής της περιφοράς γύρω από τη Γη, άλλοτε βρίσκεται πλησιέστερα και άλλοτε μακρύτερα από τον πλανήτη μας. Η διακύμανση αυτή της απόστασης της Σελήνης φτάνει το 25% περίπου κάθε δύο εβδομάδες όταν στο περίγειο της η Σελήνη βρίσκεται σε απόσταση 363.000 χιλιομέτρων και στο απόγειό της σε απόσταση 405.000 χιλιομέτρων. Που σημαίνει ότι κάθε 14 ημέρες η διαφορά της επίδρασης της Σελήνης πάνω στη Γη είναι περίπου 10 φορές μεγαλύτερη από την επίδραση που προστίθεται απ` όλους τους άλλους πλανήτες μαζί. Και όμως είναι εμφανές ότι η Γη μας δεν παθαίνει τίποτε!

Μήπως αυτό σημαίνει ότι την περίοδο εκείνη, δεν θα υπάρξει κάποιος καταστροφικός σεισμός σε κάποιο σημείο του κόσμου; Όχι, βέβαια. Γιατί οι σεισμοί μπορεί να συμβούν οποιαδήποτε ώρα εξαιτίας των κινήσεων του φλοιού της Γης και των τεκτονικών της πλακών. Οι σεισμοί όμως αυτοί δεν θα οφείλονται στην «ευθυγράμμιση» ή στην επίδραση των πλανητών. Και όταν κάποια στιγμή, σε πέντε δισεκατομμύρια χρόνια, θα φτάσει πράγματι το τέλος της Γης μας, να είστε βέβαιοι ότι θα είναι ένα τέλος το οποίο θα έλθει με τρόπους που ούτε καν φαντάζονται οι διάφοροι ψευδοπροφήτες και αστρολόγοι της εποχής μας, καταλήγει ο κ. Δ.Σιμόπουλος.

Από την άλλη, ο πολιτισμός των Μάγια υπήρξε ένας από τους πιο μυστηριώδεις του αρχαίου κόσμου, με ανώτερες ικανότητες στα μαθηματικά και την αστρονομία. Τι σημαίνει λοιπόν το τέλος του ημερολογίου τους;

"Οι Μάγια χρησιμοποιούσαν διάφορα ημερολόγια, που συχνά συνδιάζονταν μεταξύ τους", λέει ο Κιθ Προύφερ, ανθρωπολόγος στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού στις ΗΠΑ. "Παρ'όλα αυτά, το τέλος του κύκλου της Μεγάλης Μέτρησης που ερχόταν κάθε 5.125 χρόνια, δε σημαίνει ότι καταφτάνει η συντέλεια του κόσμου''.

Δυστυχώς δε γνωρίζουμε με ακρίβεια τι θα έκαναν οι Μάγια στο τέλος αυτής της προθεσμίας. Με αυτή την απορία, ο Τζόζεφ αποφάσισε να προετοιμαστεί για τα χειρότερα, αναφέροντας τις συμφορές που θα μπορούσαν να μας πλήξουν. Ξεκινώντας από την ηλιακή δραστηριότητα, η οποία θα βρεθεί στο ζενίθ της το 2012.

"Σε μια περίοδο μέγιστης δραστηριότητας", εξηγεί η Κάρεν Μάστερς, ερευνήτρια στο Κέντρο Χάρβαρντ Σμιθσόνιαν των ΗΠΑ, "απελευθερώνονται σωματίδια που ταξιδεύουν στο διάστημα και μπορούν να βλάψουν τους δορυφόρους και τα άλλα ηλεκτρονικά όργανα". Όμως δε συντρέχουν λόγοι ανησυχίας για τον άνθρωπο.

Ο Τζόζεφ όμως επιμένει: ισχυρίζεται ότι το 2012 οι μαγνητικοί πόλοι στο βορρά και στο νότο θα μπορούσαν να αντιστραφούν, αφήνοντας τη Γη προσωρινά απροστάτευτη από τη μαγνητική "ασπίδα" που την προφυλάσσει από την κοσμική και ηλιακή ακτινοβολία.

"Οι αναστροφές του γήινου μαγνητικού πεδίου χρειάζονται χιλιάδες χρόνια για να ολοκληρωθούν", εξηγεί ο Γκάρι Γκλατσμάιερ, καθηγητής επιστημών της Γης στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας. "Και όταν συμβαίνει αυτό, η Γη δε μένει καθόλου εκτεθειμένη. Το μαγνητικό πεδίο γίνεται πιο πολύπλοκο αλλά δεν εξαφανίζεται: ο μαγνητικός βόρειος πόλος θα μπορούσε να εμφανιστεί στην Αφρική, για παράδειγμα, και ο νότιος πόλος στην Ταϊτή.

Μια άλλη θεωρία του Τζόζεφ είναι ότι θα μπορούσε να δραστηριοποιηθεί το υπερηφαίστειο του Γέλοουστοουν στις ΗΠΑ, που εκρήγνυται με καταστροφικό τρόπο κάθε 600-700 χιλιάδες χρόνια. Όμως οι γεωλόγοι που το παρατηρούν δε προβλέπουν τίποτα ανησυχητικό για την επόμενη δεκαετία.

Η επιστήμη μας καθησυχάζει. Όμως ο φόβος ότι μια κοσμική καταστροφή θα πλήξει τη Γη το 2012 έχει και άλλους υποστηρικτές εκτός από τον Τζόζεφ.

Όλα αυτά δημιουργούν ένα κλίμα αναμονής, που θυμίζει λίγο-πολύ αυτό που είχε δημιουργηθεί την παραμονή του 2000. Τότε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, ξοδεύτηκαν σε όλο τον κόσμο περίπου 300 δις δολάρια για επεμβάσεις στα συστήματα πληροφορικής ώστε να αποφευχθεί το millennium bug, ένας ιός που θα αχρήστευε όλα τα ηλεκτρονικά συστήματα στον πλανήτη. Τελικά το millennium ήρθε αλλά το bug κάπου χάθηκε στο δρόμο και ο γράφων βρέθηκε εκείνες τις ώρες μακριά από σπίτι του, παρέα με τα ηλεκτρονικά συστήματα της Τράπεζας που εργαζόταν, όπως φυσικά και εκατοντάδες άλλοι άνθρωποι σ' όλο τον κόσμο.

Κάποιοι άλλοι στηρίζουν τις δυσοίωνες προβλέψεις τους επικαλούμενοι τις προφητείες του Νοστράδαμου (1503-1566). Ο Νοστράδαμος είχε προβλέψει το τέλος του κόσμου πολλές φορές όμως στα έργα του δεν υπάρχει καμιά αναφορά για το 2012.(Αυτές οι απόψεις του Νοστράδαμου αναφερόντουσας εκτενώς στο ντοκιμαντέρ του τηλεοπτικού σταθμού ΣΚΑΪ)

 Μια πιο "επιστημονική" θεωρία συντέλειας είναι η θεωρία του Ολντουβάι, που διατυπώθηκε το 1989 από το μηχανικό Ρίτσαρντ Ντάνκαν, με βάση τα παγκόσμια στοιχεία για την ενέργεια και τον πληθυσμό. Ο Ντάνκαν εκτιμά πως η ανθρωπότητα θα αρχίσει να παρακμάζει από το 2012. Όμως η θεωρία του έχει ήδη αποτύχει παταγωδώς περιγράφοντας την περίοδο 1979-2008, για την οποία προέβλεπε καταστροφές οι οποίες τελικά δε συνέβησαν.

Πολύ πιο ακραία είναι η περίπτωση αιρέσεων όπως ήταν το Heaven's Gate. Το 1997, 39 μέλη της αυτοκτόνησαν, ελπίζοντας να φτάσουν σε ένα "ανώτερο επίπεδο" πρωτού έρθει το τέλος του κόσμου.

"Μια κοινωνικός διαδεδομένη πεποίθηση, όπως ο φόβος μιας καταστροφής, μπορεί να έχει βαθιές κοινωνικές και πολιτικές συνέπειες, ιδίως αν τη συμμερίζονται άτομα που κατέχουν θέσεις ισχύος", εξηγεί ο Πολ Κουρτζ, φιλόσοφος στο Πανεπιστήμιο Μπάφαλο της Νέας Υόρκης. "Αν αφήσουμε τον εαυτό μας να επηρεάζεται από την καταστροφολογική σκέψη σημαίνει ότι δεν κάνουμε τίποτα για να προλάβουμε μια επικείμενη καταστροφή, περιμένοντας το αναπόφευκτο τέλος. Ή μπορεί να σημαίνει ότι συμπεριφερόμαστε με τρόπο που επαληθεύει την προφητεία".



Σ.Σ.
Τα στοιχεία του άρθρου έχουν παρθεί από την Ελληνική και διεθνή βιβλιογραφία

''Τhe New Daily Mail'' 
Newsroom

ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ

ΠΕΙΤΕ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΣΑΣ
E-Mail: thenewmailnews@gmail.com